Storm in een glas water
26 juli, 2005
Veel nieuwssites maken grote ophef over het feit dat het Apple-hoofdkantoor niet te zien is op de satellietfoto’s in de betaversie van MSN Virtual Earth. Ze doen net alsof Microsoft dit expres heeft gedaan om zodoende hun concurrent even lekker te pesten. Niets is echter minder waar en het is allemaal een storm in een glas water.
MSN’s Virtual Earth maakt gewoon gebruik van oude satellietfoto’s. Zo ontbreekt niet alleen het nieuwe Apple-kantoor maar staan de twee torens van de World Trade Center in New York City ook nog steeds overeind. Google Maps maakt gebruik van recentere satellietfoto’s en op Googles website is duidelijk het Apple-kantoor te zien en ook de bouwput waar vroeger de Twin Towers stonden. Microsoft is dus helemaal niet Apple aan het pesten.
Waarom Microsoft een website lanceert dat gebruikmaakt van 15-jaar oude foto’s is natuurlijk wel een raadsel. Het is inderdaad nog maar een betaversie maar het lijkt me niet dat Microsoft denkt dat het op deze manier een gevaarlijke concurrent is voor Google Maps.
De ophef over MSN Virtual Earth laat duidelijk zien dat de komkommertijd in internetland weer is begonnen.
Onderwerpen: - mijn ei | Geen reacties »
Visionair
14 juli, 2005
Het is een onopvallend en wat verstrooid overkomend mannetje als hij het podium opklimt. Je denkt: waarom hebben ze deze man moeten invliegen vanuit de VS? Weet hij iets wat wij niet weten? Is dit echt de visionair die de website Leading Thoughts een ’strategic marketing mastermind’ noemde? Schreef hij het invloedrijke boek Small Pieces Loosely Joined, dat uitlegt hoe internet onze manier van werken en denken heeft beïnvloed? Het is nauwelijks te geloven als je hem zo ziet.
Maar als David Weinberger eenmaal het podium heeft betreden barst er een wervelwind los van ideeën, statistieken en standpunten. Hoe consumenten zich met weblogs onderwerpen toeëigenen en dat we écht niet allemaal over onze katten schrijven. Waarom hardrockbands graag een umlaut in hun bandnaam gebruiken en dat weblogs erop gericht zijn om je weg te sturen van een site. Dit in tegenstelling tot de websites van de grote kranten (Weinberger noemt als voorbeeld de New York Times), waar alles erop gericht is om je binnen de site te houden. Hyperlinks? OK, maar bij voorkeur naar eigen artikelen.
Bloggers zijn geen onverwantwoordelijke journalisten, zegt Weinberger, omdat de meeste bloggers zichzelf helemaal niet als journalist zien. Er zijn maar een paar weblogs die een half miljoen bezoekers per dag krijgen en echt invloed hebben. De rest houdt zich voornamelijk bezig met dagelijkse prietpraat, dat leuk is om door vrienden en kennissen te worden lezen. Journalistiek belang? Nul. Maatschappelijk belang? Groot! Weblogs gaan namelijk over ons, we kunnen onze stem laten horen, praten over onze eigen passies, ons verbonden voelen met anderen die over hetzelfde praten. De massamedia praat alleen tégen ons, niet met of over ons. De massamedia interesseert zich niet in de doorsnee man in de straat, die ook een mening heeft. Kortom: weblogs zijn geen tijdelijke hype, maar een fenomeen dat wezenlijk iets toevoegt.
Onderwerpen: - serieuze zaken | Geen reacties »
Tech-ed, 6 juli 2005
6 juli, 2005
Vandaag weer net zo’n drukke dag als gisteren wat deelnemers betreft. Zo mogelijk nog drukker. Weer een aantal interessante presentaties bijgewoond. Een ervan was over Windows Hang and Crash Dump Analysis van Mark Russinovich. Helaas vertoonde de presentatie wel een grote overlap met wat we tijdens de pre-conference hebben gezien, maar goed, interessant was het wel.
In de presentatie leerden we over hoe we crash dump gegevens moeten analyseren. U weet wel, de gegevens die achtergelaten worden op de harde schijf als een toepassing onder Windows crasht. U kunt op de volgende locatie in XP aangeven dat u gegevens weg wilt schrijven na een crash. Ga naar Start, Configuratiescherm, Systeem, tabblad Geavanceerd, knop Instellingen in het vak Opstart- en herstelinstellingen en kies in het vak Foutopsporingsgegevens vastleggen voor (bijvoorbeeld) Dump van volledig geheugen. Hoewel de meeste mensen de bekende blauwe schermen negeren, de pc weer opnieuw opstarten en verder werken, hebben we vanochtend geleerd dat het absoluut de moeite loont om de gedumpte gegevens te analyseren om zo fouten in de toekomst te vermijden.
Het analyseren kan dan heel gemakkelijk met WinDBG, dat u kunt downloaden van www.microsoft.com. Geef in het programma de locatie aan van het juiste Symbols-bestand (zie website) en open het bestand met de gedumpte data. Even wachten en vaak wordt er al direct een boosdoener aangewezen die de crash heeft veroorzaakt. Probeer maar! Wist u trouwens dat 70% van de crashes wordt veroorzaakt door slechte stuurprogramma’s, 10% door hardware-problemen, 5% door fouten in Microsoft-code en 15% is onbekend.
Onderwerpen: Zonder rubriek | Geen reacties »
Big Brother
6 juli, 2005
Nieuwe technologie gaat pas echt voor je leven als je ermee te maken krijgt. RFID is zo’n nieuwe technologie. Ik heb ongetwijfeld al heel wat producten in handen gehad waarin een RFID-label was verwerkt. Bij het uitpakken van een SanDisk-geheugenkaartje kwam ik er eentje tegen en zelfs in kleding schijnen ze tegenwoordig te worden verwerkt.
Maar op Tech Ed komt RFID echt tot leven. Elke deelnemer loopt met een badgehouder rond, waarop een langwerpige sticker ter grootte van een Twix is geplakt. Hiermee kan Microsoft de bewegingen van de bezoekers door de verschillende hallen volgen. Bij binnenkomst wordt je al gewaarschuwd voor het gebruik van de RFID-tags; wie dat wil kan de sticker van zijn naambadg
e trekken en ergens onder een prullenbak plakken. Op zich heeft zo’n oplossing alleen maar voordelen. De stickers zijn anoniem toegewezen (zegt Micrsoft) en het voorkomt dat je bij het binnenlopen van een sessie steeds opnieuw je badge moet laten scannen.
Realtime gegevens van het evenement hier in Amsterdam zijn niet te bekijken, maar tijdens de keynote-presentatie werd getoond hoe dit bij een eerdere conferentie is gegaan. Als een soort PacMan- of Simcity-poppetjes verplaatsen bezoekers zich op een digitale plattegrond. De bedoeling is natuurlijk niet om je in de gaten te houden, maar om ‘de faciliteiten beter af te stemmen op de bezoekersstromen’. Klinkt aannemelijk: als iedereen zich opeens naar het onderdeel Ask-The-Experts verplaatst is het misschien handig om wat extra experts erop af te sturen. Als het daar bij blijft vind ik het prima. Toch begrijp ik ook de zorg van de tegenstanders: het begint met iets onschuldigs en voor je het weet lopen we allemaal met een geïmplanteerde chip rond.
Onderwerpen: Zonder rubriek | Geen reacties »
Tech-ed, 5-7-2005: SQL Server en Visual Studio komen eraan!
5 juli, 2005
Vertelden we u gisteren nog dat het rustig was op Tech-ed, vandaag was het wel anders. Nog steeds geen topdrukte, maar het was beduidend voller dan maandag. Logisch natuurlijk, want vandaag was de eerste echte conferentiedag. Heerlijk om in die atmosfeer van computerfanaten rond te lopen. De dag werd afgetrapt met een zogeheten keynote (een belangrijke toespraak waar een bekende persoonlijkheid voor is uitgenodigd om te komen spreken). De keynote werd gedaan door Andrew Lees, Corporate Vice President, Server and Tools Marketing, Microsoft Corporation en duurde anderhalf uur. In zijn presentatie ging Andrew voor een groot deel in op het belang van SQL Server 2005. In negentig minuten heeft hij overtuigend gesproken over de nieuwe software en waarom die toch echt gebruikt moest gaan worden.
De concurrenten Oracle en IBM werden in de presentatie met hun database-technologie lichtelijk te kijk gezet, middels overtuigende balkjes die aantoonden dat SQL Server 2005 echt beter was dan de concurrenten (en ook nog eens op verschillende fronten). Tussen de bedrijven door waren er behoorlijk wat demonstraties (waarbij er zelfs een switch aan flarden werd geslagen met een hamer - letterlijk). In de presentatie werd ook aangetoond hoeveel beter SQL Server 2005 was ten opzichte van SQL Server 2000 en hoeveel beter SQL Server 2005 weer was op 64bit-processoren dan op 32bit-processoren. Het zag er goed uit, hoewel wij ons altijd afvragen onder welke omstandigheden die experimenten zijn gedaan en welke uitgangspunten zijn gekozen, maar goed. Aan het einde van de presentatie kondigde Andrew officieel aan dat SQL Server 2005 en Visual Studio 2005 in de week van 7 november worden gelanceerd in Seattle. Daarna zal de introductie naar Europa overwaaien.
Na de keynote was er tijd voor een ruime pauze om na te praten en een bak koffie te nuttigen. Vervolgens door naar de volgende presentatie die ging over Indigo, het framework van de toekomst om zogeheten connected systems te bouwen (zie het maar als een laag bovenop .NET). Leuk om er een introductie in te krijgen en om demonstraties te zien hoe Indigo ingezet kan worden onder XP, Server 2003 en de opvolger van XP, Longhorn. In minder dan zes minuten tijd bouwde de spreker met behulp van Indigo een chat-applicatie. Indrukwekkend!
De lunch en enkele presentaties verder, kwamen we bij de laatste presentatie Longhorn Client Security Advancements, waarin perfect uit de doeken werd gedaan welke beveiligingsverbeteringen Longhorn bevat ten opzichte van zijn voorganger XP. Het gaat te ver om de hele lijst met verbeteringen op te noemen (indrukwekkend was het wel), maar leuk om te noemen is dat Microsoft LUA nu echt gaat stimuleren (Least Privilege User-accounts). Ofwel, gewone gebruikers krijgen onder geen beding systeembeheerrechten meer en programma’s worden altijd uitgevoerd als zijnde door gewone gebruikers. Iets dat trouwens al heel gewoon is in de Unix-wereld.
Onderwerpen: Zonder rubriek | Geen reacties »
Tech-Ed Europe 2005
5 juli, 2005
Tech-ed 4 juli 2005
Tech-ed is de toonaangevende conferentie van Microsoft. De conferentie staat in het teken van de nieuwste technologieën die Microsoft ontwikkelt heeft en aan het ontwikkelen is. Daarnaast worden er de nieuwste mogelijkheden getoond van third-party bedrijven om tot een snellere ontwikkeling van Microsoft-producten te komen. De conferentie duurt in principe vier dagen: van 5 juli tot en met 8 juli. Op 4 juli zijn er echter de pre-conference seminars, een soort van workshops ter inleiding van de echte conferentie. De pers is in redelijke getale aanwezig op de conferentie en vanuit de hele wereld komen er mensen op af. Zo hebben we al kort collega’s ontmoet uit de UK, Polen en de Verenigde Staten, maar ook andere landen zijn flink vertegenwoordigd. Datzelfde geldt voor de personen die de conferentie bezoeken (ruim 7000 man): vanuit de hele wereld zijn er bezoekers. Druk dus, we hadden dan ook gedacht dat we ons door de mensenmassa moesten heen waren.
’s Ochtends rond een uur of tien kwamen we aan op het station naast het RAI-gebouw. Na een kort wandelingetje arriveerden we bij de het eigenlijke gebouw waar het allemaal ging gebeuren. In tegenstelling tot wat we gedacht hadden, was het buitengewoon rustig. Dat heeft er voor een groot deel mee te maken dat we het nog geen echte conferentiedag is. Mooier is dat je na registratie (dat niets meer is dan een papiertje overhandigen met je naam en een batch), een tas krijgt overhandigd met allemaal leuke dingen. Twee tassen rijker togen we opgetogen naar de persruimte. Nadat we aan een tafel hadden plaatsgenomen, maakten we de perstassen eens open om te zien wat er inzat. De inhoud van de tas was leuk, maar had wel een hoog reclamegehalte, zoals reclamefolders en vouchers om gratis software (Microsoft-software natuurlijk) op te halen. Dat klinkt interessant, maar als u bedenkt dat er ook heel wat software gratis van het internet kan worden gedownload en dat je als leden van de pers een kasteel met gratis cd’tjes kunt behangen, kunt u zich voorstellen dat we daar niet meer zo van onder de indruk zijn. Verder een stapel cd’tjes en dvd’tjes, een pen, petje en nog wat andere kleine dingen. Ondanks dat je er praktisch niet veel mee kunt, is het toch altijd weer leuk om boven te halen.
Nadat we orde op zaken hebben gesteld togen we naar de zogeheten Reviewers Workshop Visual Studio 2005, waar we ons voor hadden ingeschreven. Bij de workshop was de spreker praktisch alleen in de zaal, met hier en daar een verdwaalde programmeur met óf een dikke buik, óf een spijkerbroek, óf een flinke paardenstaart, of (en dat zijn de meeste serieuze) een combinatie van de drie. Om u een voorbeeld te geven: voor ons zat een (wellicht zeer intelligente meneer) die zo gezet was dat hij letterlijk niet op de stoel paste en ergens tussen de leuningen in bleef hangen. Ondanks dat, wist hij het toch voor elkaar te krijgen om ergens tussen zijn benen een laptop te klemmen, zodat hij tijdens de workshop actief mee kon doen met de spreker. Hoe dan ook, omdat het onderwerp over Visual Studio 2005 te specifiek was (en meer bedoeld door de programmeurs) en minder interessant voor u als lezer, zijn we niet lang bij deze workshop gebleven.
Daarna zijn we naar de workshop Windows Advanced Troubleshooting gegaan. Dat was een stuk interessanter voor ons als redactie en voor u als thuisgebruiker. Collega Gonny van der Zwaag heeft er ook al een stukje in haar blog over geschreven. De presentatoren van de workshop, Mark Russinovich en David Solomon, hebben veel kennis over de onderliggende laag van Windows. In de workshop reikten ze onder meer informatie en gereedschappen aan voor proces- en thread-beheer, om boot- en startupproblemen te analyseren en om crash dump-analyse te plegen (dus om het bestand dat achtergelaten wordt na een crash te analyseren). Een interessante workshop, waarbij we leuke dingen hebben opgestoken (zie ook de blog van collega van der Zwaag). Leuk is bijvoorbeeld dat er zeer interessante gereedschappen zijn aangereikt om het bekende blue screen te analyseren en om het bekende blauwe scherm te voorkomen. Ook daar komen we vast nog wel op terug.
Onderwerpen: Zonder rubriek | Geen reacties »
De parade van de dikke buiken
4 juli, 2005
Tech Ed is dé ontwikkelaarsconferentie van Microsoft. Opmerkelijk is de grote hoeveelheid dikke buiken onder de programmerende medemens. Voor afschrikwekkend dikke mensen hoef je niet naar de VS af te reizen, maar volstaat een dagje rondkijken op Tech Ed. Ik heb me dan ook voorgenomen om de komende dagen een parade van dikke buiken op de foto te zetten.
Normaalgesproken mag je dikke mensen niet zomaar te kijk zetten. Er kan immers best sprake zijn van een of andere ziekte. Maar bij Tech Ed kun je ongegeneerd lachen en fotograferen: het zou toch wel heel raar zijn dat een complete beroepsgroep bovengemiddeld wordt getroffen door een mysterieuze stofwisselingsziekte? Of zou het psychisch zijn? Er zijn heel wat types die het koffiebuffet niet voorbij kunnen lopen zonder een dwangmatige graai te doen in de bak met gratis Marsen en Snickers. En wie dacht dat één candybar wel genoeg is, zal versteld staan. Sommigen laten met gemak drie candybars naar binnen glijden en spoelen de smaak weg met evenveel flesjes cola. Tsja, programmeren is zwaar werk. Dan heb je wel wat energie nodig.
Onderwerpen: Web/Tech | Geen reacties »
HP labs university 2005
4 juli, 2005
Na een paar jaar afwezigheid was ik vorige week weer mee naar het jaarlijkse hoogtepunt voor pc-journalisten georganiseerd door HP: de HP Labs University 2005. Dit evenement is in acht jaar tijd uitgegroeid tot een megaconferentie met circa 350 deelnemers uit vele landen van Europa, Afrika en Azië. Samen met tien Nederlandse collega van foto- en pc-gerelateerde bladen en twee vertegenwoordigers van HP zijn we voor drie dagen afgereisd naar een prettige locatie: het zonnige eiland Tenerife. Hier zijn we in diverse sessies voorgelicht over de nieuwe nog dit jaar te introduceren HP producten en vooral niet te vergeten de nieuwste door HP uitgevonden technologieën.
Het interessante van dit HP-labs event is dat we een zorgvuldig gedoceerd kijkje krijgen in de keuken van HP. Naast concrete producten zien en horen we iets over de ontwikkelingen waarmee HP in zijn researchlaboratoria mee bezig is en waar we in de komende jaren naar verwachting meer van zullen horen. Uiteraard wordt concurrentie gevoelige informatie achtergehouden, maar zeker als je bij een informeel gesprek met de aanwezige HP deskundigen een beetje doorvraagt word je al dan niet tussen de regels door nog wel wat wijzer over ontwikkelingen op de korte en middellange termijn.
Het serieuze werk wordt op zo’n subtropische toplocatie omlijst met de nodige show, een beetje cultuur, entertainment en lekker eten en drinken. Al discussierend over onze nieuw vergaarde kennis wisselen we informeel wat kennis en ervaringen uit met conculega’s, wat het geheel tot een gezellig en nuttig event maakt. Sommige buitenstaanders zien het als een leuk snoepreisje, ik kan u verzekeren dat het dat niet is. Alleen al door de tijd die we er voor uittrekken mag het dat niet zijn. Over de concrete producten van HP mag ik nog niet zoveel zeggen. Zeker is dat we de komende tijd weer een aantal spannende nieuwe producten van HP mogen verwachten, zowel printers, camera’s, notebooks als pc’s. Zowel in PCM als op PCMweb zult u hier als het zover is meer over kunnen lezen.
Onderwerpen: - persdingetjes | 1 Reactie »
Los zelf je problemen op
4 juli, 2005
Voorafgaand aan Tech Ed 2005 zijn er een aantal pre-conference workshops. Voor de pers heeft Microsoft een serie workshops over de nieuwe Visual Studio 2005 en SQL voorzien, maar dat lijkt alleen voor de echte programmeurs te zijn weggelegd, die precies willen weten hoe ze een toepassing voor Office kunnen programmeren. Iets verderop is een veel interessantere workshop gaande over geavanceerd troubleshooting. Mark Russinovich en David Solomon, auteurs van het boek ‘Windows Internals’ (en andere boeken over de interne leven van de Windows pc) leggen uit hoe je veelvoorkomende problemen kunt voorkomen, zoals office-applicaties die crashen of lang nodig hebben om op te starten. Normaalgesproken duurt deze workshop 5 dagen, wat al een indruk geeft van het moordende tempo waarmee de praktijkprobleem en bijbehorende ‘under the hood’ diagnose elkaar afwisselen.
Om een voorbeeld te geven: heeft uw PowerPoint-presentatie meer dan een minuut nodig om op te starten, dan kan dat veroorzaakt worden doordat u teveel printers hebt geïnstalleerd. Elke Office-applicatie loopt bij het opstarten namelijk alle aanwezige printers af. Een ander voorbeeld: Word crasht voordurend. Op het eerste gezicht is niet duidelijk wat er aan de hand is, maar wie met speciale diagnosetooltjes onder de motorkap duikt en in de handles gaat zoeken ontdekt dat een corrupt Spaanstalig woordenboekbestand de boosdoener is. In een uur steek je bij deze sessie meer op dan in een dag rondsurfen. Natuurlijk volgt na elke tip de aanbeveling om Het Boek te kopen, want het blijven natuurlijk wel Amerikanen.
Onderwerpen: Web/Tech | 2 Reacties »
Word ik oud?
1 juli, 2005
De discussie rond geweld in videogames woedt al jaren en is inmiddels al bijna een cliché geworden. Zo vinden de meeste mensen die tegen geweld in games zijn dat elke vorm van geweld uitgebannen moet worden en dat games alleen maar een educatieve of ‘family entertainment’ waarde moeten hebben. De liefhebbers van geweldadige games zien het probleem niet en vinden de tegenstanders maar een stelletje zeurpieten die te ver doordraven in hun idealen.
Zelf heb ik altijd gevonden dat de ouders/verzorgers van het kind verantwoordelijk zijn voor de opvoeding, en dat zij er op moeten letten wat hun kind uitspookt. Als zij zien dat hun kind een gewelddadig spel speelt, is het aan hen om het kind het verschil diudelijk te maken tussen fantasie en werkelijkheid. Dat het in de echte wereld er anders aan toe gaat dan in een computerspelletje. Normen en waarden bijbrengen heet dat volgens mij.
Ik ben dus nooit een tegenstander geweest van geweld in spellen. Als geweld in spellen mensen aanzet tot aggressieve daden, dan mogen ze ook gelijk het acht uur journaal afschaffen. Maar ik wil in deze column nu niet het standpunt verdedigen van wel of geen geweld in games. Ik wil het over de grens hebben in games.
Tijdens het reviewen van de game ‘Grand Theft Auto: San Andreas’ kreeg ik namelijk een erg dubbel gevoel. In dit spel speel je namelijk een ‘gangsta’ die naam moet maken in de (zwarte) achterbuurten van San Andreas, een fictieve regio ergens in Amerika. Alle problemen van ghetto’s worden kleurrijk in beeld gebracht en het deelnemen in een gang, het beroven van mensen en het afslachten van je rivalen en iedereen die je in de weg staat wordt beloond. Nu is dat op zich niks nieuws. Er zijn genoeg voorbeelden van games waarbij je je vijand met wortel en tak moet uitroeien en waar je de nodige gruwelijke middelen voor krijgt. Maar de uitvoering er van in San Andreas zette mij tot denken. Zo is er een scene dat je het huis van een crackdealer binnendringt om daar eens goed de boel kort en klein te slaan. Wanneer je het huis binnentreedt zie je overal junks liggen en zie je de (mannelijke) lokale crackdealer oraal verwent worden door een andere man. (waarschijnlijk voor drugs) Natuurlijk sla je met je baseball bat alles aan gort en is het zelfs mogelijk je uit te leven op de junks die op de grond liggen te trippen.
Hoewel ik zelf weinig weet van de gangsta lifestyle en goddank geen ervaring heb met drugs, criminaliteit en gangs, zijn dit zaken waarvan we allemaal weten dat ze echt voorkomen. De intens trieste situatie zoals die wordt afgeschilderd in deze spelscène kan werkelijk ergens gebeuren. Dit gedeelte in het spel, en ik had nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, is te gewelddadig en staat té dicht bij de realiteit. Ik vind geweld in spellen acceptabel en ik heb er niks op tegen om mijn vijanden flink mores te leren met een keur aan verschillende wapens, maar om andermans (reële) ellende zo uit te buiten en bijna te verheerlijken… daar heb ik moeite mee. Dit klinkt misschien hypocriet en daarom heb ik er ook zo’n dubbel gevoel over. Voor mij is er een grens overschreden en laat deze game normen en waarden vervagen.
Er staat keurig op de doos vermeld dat deze game geschikt is voor 18 jaar en ouder en het moge duidelijk zijn dat de game niet bedoeld is voor jonge gamers. Maar ondanks deze nette vermelding weet ik, dat deze game wel degelijk gespeeld gaat worden door jonge gamers waarvan de opa’s, oma’s, mama’s en papa’s eigenlijk niet weten wat ze geven. Je bent toch niet zo naïef om te geloven dat de gehele GTA fanbase uit 18 plussers bestaat? En dat weten ze bij Rockstar, de uitgever van de game, natuurlijk ook. Laten we elkaar geen mietje noemen.
Zo’n twaalf jaar geleden kwam ‘Mortal Kombat’ uit. Het eerste één op één vechtspel waarbij je op het eind van het gevecht je verslagen tegenstander kon doden. Dit ging meestal op een zeer kleurrijke wijze waarbij het bloed van het scherm afdroop. Hier kwam een enorme ophef over en volgens sommigen moest dit spel verboden worden. Ikzelf was de trotse eigenaar van een ongecensureerd exemplaar waarbij al het geweld in zijn volle glorie tot leven kwam op de beeldbuis. Toen (ik was 16) vond ik al die mensen die zaten te mekkeren over al dat geweld maar een stelletje zeurkouzen, en als ik eerlijk ben vind ik dat nog steeds. Het geweld zoals dat namelijk in Mortal Kombat kwam, was zo overduidelijk overdreven, overtrokken en over de top dat de scheidslijn tussen fantasie en werkelijkheid overduidelijk was. Onnatuurlijke hoeveelheden liters bloed vlogen van het scherm en de doodslag bewegingen (de ‘fatalities’) waren zo onrealistisch dat het spel eerder een persiflage van zichzelf werd. Natuurlijk was het spel een grote hit.
Het verschil tussen het geweld van GTA: San Andreas en Mortal Kombat is het realisme. De sfeer, omgevingen en hoeveelheid bloed zijn in GTA vele malen realistischer en daardoor vervaagt die scheidslijn tussen fantasie en werkelijkheid. Geweld wordt op deze manier door jonge gamers als normaal ervaren en niet meer als overdreven gedoe in een computerspelletje. De overeenkomsten met de werkelijkheid (lees wat je op televisie ziet en in de kranten leest) wordt groter en groter. En daar zit voor mij het knelpunt. Men wordt steeds gemakkelijker en er wordt steeds meer toegelaten. Waar men vroeger boos werd van ladingen bloed in Mortal Kombat moet er nu heel wat meer gebeuren wil men geshockeerd zijn door een game.
Vroeger waren er illegale nazi spelletjes te krijgen waarbij je als Duitse soldaat moest jagen op de joden. Deze spellen waren 100% terecht illegaal en iedereen met een beetje verstand weet dat dit soort games niet kunnen. Maar toch vraag ik mij af. Hoe lang duurt het nog voordat we ook dat gaan tolereren? De grens wordt iedere keer opgeschoven. Wat gaan we de volgende keer in games doen? Een mensensmokkel syndicaat runnen onder het mom van een maffia sim? Stoeptegels van viaducten af gooien? Als Klu Klux Clan lid jagen op negers? Of toch als Nazi de jacht openen op Joden? Of als we toch bezig zijn: Sim Concentratiekamp?
Begrijp me niet verkeerd. Ik beschuldig de makers van GTA: San Andreas niet van rascisme of aanzetten tot geweld, en het staat als een paal boven water dat deze game kwalikatief gezien erg goed is. (zie mijn review over de game) Maar laten we met zijn allen, gamers, ouders en makers, weer eens stilstaan bij wat wel en niet kan in games. Waar leggen we de grens? Geweld in games is nodig om het spelletje spannend te maken. Een spel met James Bond, maar zonder schurken slaat natuurlijk nergens op. En je moet ook gewoon lekker een ninja kunnen spelen die een strijd op leven en dood levert met diverse helse creaturen. Maar is het echt nodig om in een spel onschuldige voorbijgangers neer te slaan, dood te trappen op de grond en ze daarna ook nog uit te schelden?
Maarja… wat zal mijn ik van 16 jaar nu tegen mijn huidige ik van 28 jaar zeggen bij het lezen van dit betoog? Waarschijnlijk zou hij zeggen: "Man! Wat zit je nou te zeuren! Ik ga heus niet iemand op straat neerknuppelen omdat ik dat ook in een spelletje kan! Je weet toch zelf wel dat een computerspelletje niet echt is? En mensen die dat wel in het echt doen zijn sowieso al niet goed bij hun hoofd!".
Tja… Misschien word ik wel oud…
Onderwerpen: Weblogs | 6 Reacties »