31 oktober, 2006
Na al die enthousiaste verhalen over Windows Vista vind ik het allang tijd worden dit ook thuis eens uit te proberen. Als hardwareredacteur hoef je daar weliswaar niet over te schrijven, maar geen hardware zonder software, dus krijgen wij er (soms helaas) vaak ook al in een vroeg stadium mee te maken. Bovendien moet je wel bijblijven want Windows Vista wordt toch wel gezien als een van de belangrijkste releases in de pc-wereld sinds het verschijnen van Windows XP. Ook heb ik niet voor niets een half jaar geleden een nieuwe pc gekocht, met een enorme overcapaciteit, om geheel klaar te zijn voor deze nieuwe versie van Windows.
Een halfjaaroude pc is goed geschikt voor Windows Vista? Niets is minder waar. Stel u mijn teleurstelling voor, toen een paar maanden geleden de Beta 2 versie publiek werd en ik daar vol goede moed mee aan de gang ging op mijn nieuwe pc. Die pret was al gauw over. Na het booten van de dvd was ik bij de tweede menukeuze al klaar “no harddisks found”, of woorden van gelijke strekking. Nog voor ik de gelegenheid zou kunnen krijgen om de beta-drivers voor mijn Nvidia Nforce4-raidconfiguratie te installeren, vond de installatieprocedure het al nodig ermee te stoppen. Exit Vista Beta 2. Ik zou natuurlijk met de schijfconfiguratie van mijn pc kunnen gaan rommelen, maar gezien de beta-status van Vista vind ik het nu niet verstandig mijn uitstekend werkende Windows XP installatie op te offeren. Zo belangrijk is het nu ook weer niet.
Met de release candidate 1 (rc1) krijgen we een nieuwe kans. Met nieuwe moed ga ik met de Vista RC1 dvd bij aan de gang, het zal nu toch wel beter gaan? Direct kom ik al een stuk verder, namelijk deze versie ondersteunt ook een online installatie. Nu kan ik wel tijdens de installatie extra drivers installeren. Aan de slag dus met de beta-drivers voor de nforce-chipset. Installatie procedure door en… bij de eerste reboot een blauw scherm. Toch een niet werkende driver voor de Nforce-raidconfiguratie. Om een lang verhaal kort te maken, met alle drivers en aanwijzingen die ik op internet heb kunnen vinden, is het mij niet gelukt om Vista RC1 te installeren met ondersteuning voor de Nforce-raidconfiguratie. Uiteindelijk heb ik op mijn speciale vista-partitie, de 64-bits versie die ik alsnog in zo’n vier uur tijd gedownload heb geïnstalleerd gekregen, ik heb tenslotte niet voor niets een 64-bits systeem. Nog steeds zonder raid-ondersteuning.
Vista Bootmanager
Een ander opvallende uitdaging ontstaat na de uiteindelijk geslaagde installatie van de Vista 64-bits versie; het bootmenu. Zoals verwacht is mijn bestaande Windows XP installatie (op de raidconfiguratie) al na de eerste mislukte Vista installatie voorzien van een bootmenu met als keuzen: de oude Windows installatie of de set-up van de nieuwe. De geslaagde 64-bit installatie is direct van dvd op de wel bruikbare derde harde schijf geïnstalleerd, en kan alleen worden gestart na het booten vanaf de dvd, daar deze installatie niet voorkomt in het bootmenu. Was het voorheen mogelijk nieuwe bootkeuzen toe te voegen in het Windows XP-bootmenu door het editen van boot.ini. Met Windows Vista wordt er geen gebruik meer gemaakt van boot.ini. Met ingang van Windows Vista komt er een nieuwe bootmanager die zijn bootconfiguratie bijhoudt in een eigen database. Om de bootconfiguratie te wijzigen is er een nieuwe tool genaamd bcdedit. Het heeft even geduurd maar na enig zoeken lukte het om de command prompt terug te vinden in Windows Vista. Maar dan komt de uitdaging hoe verander ik de bootconfiguratie met behulp van een hele waslijst aan commando’s en onduidelijke parameters. Maar weer eens op internet op zoek naar hulp en uitleg.
Een mooie manier om het gebruik van de in Vista aanwezige nieuwe browser Internet Explorer versie 7 uit te proberen, samen met de daar in standaard geconfigureerde Live zoekmachine. Daar stuit ik op een heel handig programmaatje: Vistabootpro. Dit programmaatje voorziet de bootconfiguratie van een gebruikersvriendelijke windows-interface, waarmee het in een paar minuten is gelukt om in het bootmenu de gewenste Windows-installatie toe te voegen, het default besturingssysteem (Windows XP) in te stellen en de wachttijd voor het doorstarten op de gewenste waarde in te stellen.
Zo is mijn vrije dag snel voorbij. Na een uur of zes ploeteren, zoeken en opnieuw proberen, kunnen we eindelijk naar keuze Windows XP of Vista opstarten en verder met de verkenning van de vele mogelijkheden van Vista. Mijn PC is gelukkig krachtig genoeg, zoals blijkt uit de score van 4,5 in de Vista prestatie-index. Naast het besturingssysteem heb ik natuurlijk nog niets geïnstalleerd, maar de eerste ervaringen zijn positief: de pc is nog steeds heel snel. De nieuwe user-interface ziet er gelikt uit en werkt heel prettig, met gedeeltelijk transparante en soepel openende en sluitende vensters. Mijn dual-core AMD-systeem heeft er niet de minste moeite mee.
64-bits drivers?
Afgezien van de Nforce-raidconfiguratie lijkt alles op de pc het te doen. Er zijn geen onbekende devices en zelfs mijn grafische kaart doet het met de standaard Windows drivers uitstekend. Toch is dit genoegen van korte duur. Als er wat geprint moet worden, ga ik op zoek naar drivers voor mijn multifunctionele printer. Maar Windows weigert - niet geheel onverwacht - de bij de printer geleverde (32 bits) drivers te installeren. Op de site van Microsoft, of die van de toch niet onbekende fabrikant, is er iets te vinden over de Vista-drivers voor mijn printer. Na enig ‘googelen’ kom ik wel op een Japanse site uit met de mededeling dat Vista-drivers in ontwikkeling zijn en nog niet beschikbaar. Met een klikje op een linkje naar de lokale site ben ik weer terug op de Nederlandse site zonder één woord over Vista of zelfs maar 64-bits XP-drivers. Jammer, dan maar niet printen.
Hoewel ik zeker gecharmeerd ben van de nieuwe gebruikersinterface en de soepele gebruikervriendelijke werking van het nieuwe Vista-besturingssysteem vrees ik net als bij de introductie van Windows XP voor een behoorlijk driver-probleem. Als zo kort voor de introductie van de definitieve versie van Vista er nog zo weinig werkende drivers beschikbaar zijn - zelfs niet voor de populaire chipset als de Nforce van Nvidia - hoe moet dat dan straks? Het is mij nog niet helemaal duidelijk of er voor alle hardware nieuwe drivers moeten komen of dat de Windows XP-drivers in sommige gevallen kunnen volstaan. In elk geval moeten er voor de meest robuuste 64-bits versie, nieuwe door Microsoft gecertificeerde drivers komen. Ik ben dan ook wel heel benieuwd of dat allemaal op tijd gaat lukken.
Ik speel ondertussen verder met mijn RC1-installatie, met alle beperkingen, om alvast wat ervaring op te doen en straks een vliegende start met de definitieve versie van Windows Vista te maken. Nu maar afwachten wat er vooral ook wanneer komen gaat.
Ger Elskamp, hardware-redacteur
Onderwerpen: Weblogs | 3 Reacties »
30 oktober, 2006

Oorspronkelijk zouden we een middagje gaan varen in – ik verzin dit niet – fluisterbootjes. Inclusief picknick. Nee, bij PCM geen paintballen, lasergunnen of karten. Fluisterbootjes dus. “Oké” denk ik nog, “met windkracht 10 en een fikse najaarsbui altijd goed voor de teamgeest. En voor een stevige borrel na afloop.” Ik ging mokkend overstag. Maar wat bleek? Lichte kans op regen. Fluisterbootjes afgelast. En zo moet webredacteur Donato – tijdelijk benoemd tot ‘hoofd uitje’ – op zoek naar een alternatief. Met spanning wachtte ik op een suggestie waar de adrenalinespetters vanaf zouden vliegen. Het werd ‘In het donker gezien’ van Centrum Wakan. Centrum Watdan? Centrum Wakan! Vol ongeloof luisterde ik naar het plan om in een geblindeerde kerk te Velzen-noord twee uur in het volslagen donker rond te dolen. Ik zag het al voor me: gebroken ledematen, hersenschuddingen, ongewenste intimiteiten… Was Donato gek geworden?
Onder leiding van twee slechtziende gidsen traden we op de dag des oordeels schoorvoetend de kerk binnen. Wat volgde was een intrigerende tocht langs een park, marktkraam, drukke straat met oversteekplaats, bar (inclusief consumptie, jawel!) en disco. Alles in het pikkedonker! De zintuigen maakten overuren, onze fantasie sloeg op hol (we hebben de ruimte nooit bij daglicht gezien) en de intimiteiten waren zeer gewenst. Om de weg te vinden en niet argeloos tegen een muur te knallen, tenminste. Dikke pret en grote bewondering voor de visueel gehandicapte medemens.
Op de weg naar huis bedacht ik me hoe snel de pc zich heeft ontwikkeld. We schrijven ons suf over de nieuwste processors en besturingssystemen, onze zintuigen komen er echter bekaaid vanaf. We zien en horen multimediaal, maar als we willen ruiken, voelen en proeven, heeft de computer ons niets te bieden. Laat de heren en dames in Redmond daar maar eens wat tijd in steken! En Donato? Die piekert zich inmiddels suf over het PCM-uitje voor 2007.
Edwin Ammerlaan, Hoofdredacteur
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
27 oktober, 2006
"Mensen met veel geld kunnen andere mensen doen verdwijnen." Wat? Ik schrik op uit mijn dagelijkse redigeer-routine wanneer ik het interview met een ex-spammer lees, een artikel dat in PCM december staat (morgen valt ie bij u op de mat). Daarin vertelt spammer X dat hij van doodnormaal kind uitgroeide tot een beruchte spammer die uiteindelijk vier miljoen dollar op zijn bankrekening had staan. En hoe moeilijk (en zelfs gevaarlijk) het is om uit het wereldje te stappen.
Wat bezielt iemand om daar zijn dagtaak van te maken? Voornamelijk om financiële redenen vermoedelijk, en het gevoel bij een groep te horen. Want volgens X is de onderlinge band tussen spammers sterk. Gelukkig lees ik in het artikel ook over de boetes die deze webcriminelen krijgen opgelegd. De OPTA kan je zomaar trakteren op een boete of dwangsom van € 450.000. Je kunt wel stellen dat je dan vrienden nodig hebt om daaroverheen te komen.
Wanneer ik uit mijn mailbox de zoveelste Viagra-mail vis, moet ik aan X denken. Laat ik toch nog maar eens kritisch kijken naar mijn spamfilter. Sla ik meteen dat artikel over firewalls er nog eens op na. Want naast de vele spam heb ik geen zin in ook nog een hacker op mijn pc.
Astrid Hesseling, eindredacteur
Onderwerpen: Zonder rubriek | Geen reacties »
26 oktober, 2006
Het leven van een games redacteur kan heel mooi zijn. Zo heb ik de afgelopen twee weken én op de Wii van Nintendo gespeeld én op de pas in maart uit te komen Playstation 3. Voor mij als echte gamesfanaat is dat gelijk aan wat Walhalla voor de Vikingen was. Om dit moois met de Pcmweb-bezoeker te delen hebben we wat filmpjes gemaakt waarbij u ondertekende in actie ziet achter de consoles.
Als u het filmpje ziet, denkt u misschien te maken te hebben met een amateuristische boy-band die zijn danspasjes oefent, maar eigenlijk staat daar drie man een stevige pot te tennis te spelen. De Wii wordt geen krachtpatser zoals de Xbox 360 en de Playstation 3 maar weet de interesse van de gamer te grijpen door zijn innovatie controle systeem. Als u goed kijkt ziet u namelijk dat we alle drie een controller in de hand houden waarmee we zwiepen alsof het tennis rackets zijn. De controllers zijn uitgerust met bewegingsensors waarmee al je bewegingen geregistreerd worden. Zo wordt er in een game meer van je verlangd dan alleen maar op knoppen drukken. Een volledig artikel over de Wii vindt u in het december nummer van PCM welke in het teken staat van gaming.
De Playstation 3 daarentegen is een echte krachtpatser! Groot, mooi, zwaar, compleet. Er zit maar liefst 60 GB aan harde schijf ruimte in, beschikt over wi-fi, ethernet, hdmi en natuurlijk een Blu-ray lezer. Hoewel ik in het begin sceptisch was, hebben mijn eerste ervaringen met de PS3 mij toch wel omver geblazen. Kijk zelf maar naar de race game die ik aan het spelen ben. Het ziet er spectaculair uit en Sony slaagde er wederom in mijn gamershart weer sneller te laten kloppen.
Xbox 360, Wii, Playstation 3, en natuurlijk de immer dynamische gamespc die jaarlijks van samenstelling verandert. Het zijn mooie tijden voor gamers…
Gerard Sombroek, games- en testredacteur
Onderwerpen: Weblogs | 1 Reactie »
20 oktober, 2006
Het hoge woord is eruit: na grafische chipsets gaat nVidia zich nu ook storten op computerprocessoren. Het ‘groene team’, zoals nVidia in de volksmond ook wel genoemd wordt, wil in 2008 zijn eerste computerprocessor op de markt brengen. Daarmee wordt nVidia een rechtstreekse concurrent van Intel en AMD. Wat beweegt een bedrijf dat voornamelijk grafische producten uitbrengt tot deze koerswijzi
ging? Het antwoord is logischer dan u misschien denkt.
nVidia die een computerprocessor ontwerpt. Enkele jaren geleden was dit ondenkbaar geweest, maar het landschap ziet er nu heel anders uit dan toen. Allereerst is er de instap van nVidia in de markt voor moederbord-chipsets. Deze markt werd altijd gedomineerd door Intel, SiS en VIA. nVidia had weinig ervaring met deze markt, maar des te meer ambitie. Hoewel er aanvankelijk lacherig gereageerd werd op de aankondiging dat nVidia méér dan graphics alleen ding doen, zijn nu meer dan de helft van alle verkochte moederborden voorzien van een nVidia nForce-chipset. Wie het laatst lacht, …
De recentelijke overname van ATI door AMD is een goed teken van wat de toekomst te wachten staat. Vanuit systeembouwers en de OEM-markt is er steeds meer interesse in geïntegreerde graphics in plaats van de losse grafische kaarten. Vreemd is dit niet: naarmate de techniek beter wordt, kunnen chipsets kleiner en goedkoper worden. Vooral de midrangen en lowend-chips verbruiken weinig energie en nemen niet veel ruimte in. Highend is een ander verhaal, maar de verkopen van topkaarten als de ATI X1950XTX en nVidia 7900 GX2 vallen in het niet bij de lowend-oplossingen. Integrated graphics hebben dus de toekomst, en dat heeft AMD goed begrepen met de overname van ATI. Hoewel de overname formeel nog niet eens rond is, is de eerste aankondiging al gedaan: een cpu met geïntegreerde grafische mogelijkheden.
Intel is niet van plan deze ontwikkelingen met lede ogen aan te zien. Door het aantrekken van verschillende grafische ontwikkelteams heeft het inmiddels zelf een respectabel team samengesteld dat naast de huidige lowend chipsets ook een highend grafische chipset moet gaan ontwerpen. Deze chipset moet zowel in de northbridge als in de processor te integreren zijn; dit laatste betekent dus zoveel als: ook wij zijn klaar voor een cpu/gpu-combinatie.
Nu Intel en AMD/ATI hun plannen gemaakt hebben, kan nVidia niet achterblijven. Slaat de geïntegreerde cpu/gpu aan, dan raakt nVidia een zeer groot deel van hun inkomsten kwijt. Het bedrijf moet dus een oplossing kunnen presenteren waarmee het de concurrentie aankan. Aangezien AMD en ATI onder één vlag vallen is een samenwerking met AMD out-of-the-question. Een samenwerking met Intel lijkt ook niet logisch, aangezien de twee bedrijven op teveel punten elkaars concurrenten zijn. nVidia zal dus zijn eigen plan moeten trekken, en de ontwikkeling van een eigen x86-processor is dan niet zo vreemd.
Hoe de toekomst zal uitpakken weet niemand, maar de nVidia-cpu komt er. In 2008 zal nVidia moeten laten zien dat het op kan tegen de Athlon 64’s en Core 2’s. Voor u en ons betekent de aankondiging dat er méér keuze op de markt komt — en dat kunnen wij als PCM alleen maar toejuichen.
Xander Hoose, hardwareredacteur
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
17 oktober, 2006

Ik sta op het punt een nieuw notebook te kopen, de derde inmiddels. Bij
mij thuis is geen pc meer te bekennen, daar hebben we geen plek meer
voor. Of moet ik zeggen: daar hebben we geen plek meer voor over?
Het eerste notebook stamt nog uit het pc privé-tijdperk en is nog voorzien van Windows ME. Hoewel het notebook het nog wel doet, gebruiken we hem nauwelijks meer. Het tweede notebook – meteen een stuk groter met 17 inch scherm en aparte videokaart – draait onder XP en werkt nog steeds prima, hoewel hij wel luidruchtiger wordt. Maar ook dit notebook kent zijn beperkingen en het is dus tijd voor nummer drie. Ik heb alleen één groot dilemma: ga ik nu gebruik maken van al die voordelige aanbiedingen of kan ik beter even wachten tot Windows Vista is verschenen? Ik ben er nog niet uit. Het schijnt dat je vanaf eind oktober een voucher krijgt waarmee je later het meegeleverde XP kunt upgraden naar Vista. Maar dat geldt alleen voor XP Pro, in het geval van XP Home moet je alsnog extra betalen. En dan maar hopen dat de upgrade goed verloopt en je niet onaangenaam verrast wordt door onverklaarbare foutmeldingen of vastlopers. Aan de andere kant is de prijs van notebooks goed aan het dalen en zie je soms echt voordelige aanbiedingen.
Ik ben er nog niet uit. Voorlopig houd ik het nieuws en de aanbiedingen goed in de gaten. Eén ding weet ik al wel zeker: hoe dan ook moet mijn nieuwe notebook beschikken over een Core Duo-processor en 10124 MB geheugen. Dan ben ik in ieder geval Vista-ready.
Arianne Raamstijn, adjunct-hoofdredacteur
Onderwerpen: Weblogs | 5 Reacties »
16 oktober, 2006

Vijf jaar geleden waren draadloze netwerken nog een vrijwel onbekend verschijnsel en was het aantal Amsterdamse hotspots op één hand te tellen. Enthousiast geworden door deze nieuwe mobiele vrijheid ging ik regelmatig op pad, hopend dat ik onderweg vast wel ergens een signaal zou kunnen oppikken of onderuitgezakt op een terrasje zou kunnen internetten. Maar al snel kwam de frustratie: het accesspoint stond uit, het horecapersoneel had geen idee hoe ze het ding moesten resetten, het bereik was alleen aan één of twee tafeltjes acceptabel en de doorvoersnelheid lag lager dan de toenmalige inbelverbindingen. En dan heb ik het nog niet eens over toegang krijgen op een pda. De meeste hotspotaanbieders hadden hun inlogpagina rijkelijk voorzien van pop-ups en dat werkt natuurlijk niet op een Palm-, PocketPC- of Symbian-browser die niet meerdere geopende browservensters toestaat. Op vakantie boekte ik hotels met wifi, maar moest regelmatig vragen of er een kamer met een betere ontvangst beschikbaar was. Kortom: geen oplossing als je op vakantie af en toe eens contact wilt leggen met het thuisfront en op de hoogte wilt blijven wat er speelt.
Inmiddels is het vijf jaar later en zou er veel verbeterd moeten zijn. Op vakantie in Italie had ik dit jaar eerst een aantal nachten geboekt in een hotel met ‘High-Speed Internet’ op de hotelkamer. Dat kwam nogal ouderwets over: je laptop inpluggen met een kabeltje in de muur, dat doet tegenwoordig toch niemand meer? Maar geloof me: het is heerlijk. Je komt ‘s avonds terug na een inspannende dag en kunt zonder gezeur nog even gedachtenloos rondklikken op internet. ‘s Ochtends uit bed kijk je even naar je mail, zodat je bij terugkomst een opgeruimde mailbox hebt. Zonder gedoe: het is snel, werkt altijd en het kost geen cent. Een heel verschil met de belachelijke roamingkosten die je betaalt als je mobiel even je e-mail wilt ophalen.
Na die eerste dagen kwam ik in gebieden waar ADSL nog niet was doorgedrongen. Die enkele keer dat ik in wat grotere dorpen kwam, waren er wel draadloze netwerken te vinden, maar ze waren bijna allemaal dichtgespijkerd met WEP of WPA. Ik heb weinig reden tot klagen, want pc-bladen zoals PCM hebben dat zelf veroorzaakt: ze hebben bij de lezers telkens erop aangedrongen om het draadloze netwerk thuis goed te beveiligen. Maar als je op vakantie bent hoop je stiekem toch wat accesspoint zonder slotje te kunnen opvangen. Ik veer op als ik de namen ‘linksys’ of ‘default’ op mijn display zie opduiken. Als toevallige voorbijganger of vakantieganger ben je dan wel aangewezen op commerciële hotspots die zich niet schamen om – zoals dit voorjaar op de CeBIT – wel 10 euro per uur te vragen voor wifi-toegang.
Gelukkig is er sinds kort een alternatief. Thuis hebben we een FON-router staan (www.fon.com) en wie zo’n router openstelt voor andere FON-gebruikers krijgt het recht om overal ter wereld draadloos toegang te leggen via FON. Toch is ook dat niet de ultieme oplossing. In een stad als Savona (67.000 inwoners) is maar één FON-accesspoint te vinden. Nee, dan toch liever een ouderwetse Ethernet-aansluiting waar je voor het slapengaan nog even streaming journaal mee kunt kijken of een internetradiostation mee kan afspelen, zonder gezeur en zonder kosten.
Gonny van der Zwaag, softwareredacteur
Onderwerpen: Weblogs | 2 Reacties »
12 oktober, 2006
Na onder andere T-Mobile en KPN heeft nu ook Vodafone zijn eerste producten voor hsdpa (high speed downlink packet access) aangekondigd. Hsdpa is een ingewikkelde term voor een techniek die veel beter als breedband umts kan worden aangeduid. Met downloadsnelheden van 1 tot 2 Mbit/s betekent dit een grote stap voorwaarts voor iedereen die van mobiel dataverkeer gebruikmaakt. Ter indicatie: kost het met normaal umts ongeveer 67 seconden om een 3MB grote presentatie te downloaden, via breedband umts neemt dit nog slechts 12 a 13 seconden in beslag. Aldus Vodafone, vandaag (12 oktober) in Amsterdam.
Guy Laurence, CEO Nederland, gaf aan dat er nu weliswaar nog een beperkte dekking in Nederland is (alleen de Randstad is voorzien), maar dat hierbij wel 85 procent van alle zakelijke klanten wordt bediend. Vodafone kiest volgens eigen zeggen liever voor een beperkte dekking met hoge kwaliteit dan voor een hoge dekking waarbij de optimale kwaliteit niet overal kan worden gegarandeerd. Wat mij betreft een terechte keuze, want er is niets zo irritant als mobiel werken terwijl de verbinding om de haverklap hapert of wegvalt. Bovendien geeft de firma aan dat zij tot het eind van het boekjaar (maart 2007) in totaal 240 miljoen euro in de uitbreiding van het netwerk investeert. Dat is niet alleen de grootste investering in zijn 11-jarig bestaan, maar ook aanzienlijk meer dan de 160 miljoen die KPN – volgens Vodafone – dit jaar in breedband pompt.
Tot zover het goede nieuws. Het slechte nieuws is dat Vodafone zich jammer genoeg vooralsnog alleen op de zakelijke markt richt. Met abonnementen van circa 60 euro per maand (ongelimiteerd dataverkeer). Dat zijn natuurlijk geen prijzen waar we als consument vrolijk van worden. Pas vanaf volgend jaar worden de eerste producten en diensten voor de thuisgebruiker bekendgemaakt. Zo loopt de consument noodgedwongen achter de feiten aan, terwijl een snelle, brede acceptatie van breedband umts ook een snelle, brede dekking zou kunnen bespoedigen. Wat ons bij PCM er overigens niet van weerhoudt om snel met een breed vergelijkend onderzoek te komen van deze veelbelovende upgrade van het umts-netwerk.
Edwin Ammerlaan, hoofdredacteur
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
11 oktober, 2006

In tegenstelling tot de echte nerds hier op de redactie, schroef ik mijn pc niet open. Nee, het is nog erger: ik koop gewoon een kant-en-klaar systeem. Tweede bekentenis: ik doe minstens drie jaar met dezelfde pc. Echtgenoot Peter begint na een jaar alweer te klagen dat die grafische kaart nu écht vervangen moet worden en dat naast de gewone harde schijf ook de externe propvol zit en er totaal geen ruimte meer is voor Echte Opslag. Het gevolg is dat mijn pc ook volstaat met zijn software. Maar goed, dat is de tol die je betaalt voor een huwelijk in gemeenschap van goederen.
Nu Vista eraan komt en de eerste blu-raybranders verschijnen, vraag ik me zo langzamerhand toch een beetje af of mijn twee jaar oude XP-pc met P4 2,8 GHz met 512 MB geheugen en 80GB harde schijf zo langzamerhand aan vervanging toe is. Aan de andere kant: ik ben geen gamer en aan videobewerking doe ik al helemaal niet. Maar een MediaCenter lijkt me wél wat, en Vista heeft ingebouwde MediaCenter-functionaliteit. Alleen zijn de systeemeisen voor een Vista-pc niet misselijk; als ik het zo bekijk, zou mijn pc Vista maar nét trekken (of net niet eigenlijk). Een nieuwe pc zou dus verstandig zijn. In PCM april (pagina 39) lees ik bovendien dat Vista stabieler is dan XP én veiliger. Maar wil ik wel meteen overstappen? Weet u al wat u doet? Bent u al bezig uw pc Vista-ready te maken?
Astrid Hesseling, eindredacteur
Onderwerpen: Weblogs | 2 Reacties »
10 oktober, 2006

Zoals zoveel mensen ben ik addicted to mail – ik zeg het eerlijk. Als ik mijn e-mail een paar uur niet heb gecheckt, begin ik aandrang te voelen. Dan heb ik een computer met internetaansluiting nodig. “Mag ik ff mijn mail checken?”, vraag ik dus als ik bij vrienden of kennisen op bezoek ben. Thuis staat de computer de hele dag aan, dus via het bekende pingetje van Outlook Express weet ik gelijk of ik nieuwe berichten heb. Op vakantie, in een ver land, bezoek ik naast de verplichte bezienswaardigheden ook altijd het plaatselijke internetcafeetje. E-mail – een leven zonder kan ik mij gewoonweg niet voorstellen.
Een tijdje terug vernam ik dat Gmail ook op de mobiele telefoon beschikbaar was. Een wereldvondst! Nadat ik het internetadres (http://m.gmail.com), mijn gebruikersnaam en wachtwoord in mijn mobiele browser had ingevoerd, had ik opeens overal de beschikking over mijn e-mail berichten. Heerlijk. Vanaf dat moment kon ik, terwijl ik van een biertje in mijn Amsterdamse stamkroeg De Beiaard genoot, mijn mail lezen. Geweldig, dacht ik aanvankelijk, want toen ik laatst een nieuw abonnement afsloot bij Vodafone, zei de verkoper immers: “Voor 2,50 euro per maand kunt u via uw mobiele telefoon onbeperkt het internet op”. Dat het in dit geval uitsluitend ging om de beperkte Vodafone-live portal, vertelde hij er niet bij. Dus ik dacht dat ik voor de prijs van een biertje onbeperkt mijn mail kon lezen via mijn mobieltje. Niet dus.
Ik schrok me rot toen ik vorige week de maandrekening kreeg. Voor het lezen van mijn e-mailberichten kreeg ik een bedrag gepresenteerd van 35 euro. Voor dataverkeer. Dat riekt naar oplichting. Ik begrijp dat de torenhoge investeringen in umts moeten worden terugverdiend, maar ik ben niet van plan om dit bedrag te gaan uitgeven om mijn e-mail op de telefoon te kunnen lezen, hoe handig dit ook is. Deze tarieven doen mij denken aan de begindagen van het internet, toen de kosten voor dataverkeer nog schrikbarend hoog waren en je nog moest inbellen met een traag modem, waarvoor KPN ook nog eens een leuk bedrag per minuut incasseerde. Pas als we voor een vast én betaalbaar bedrag onbeperkt online kunnen zijn via onze mobiele telefoon, ga ik weer overstag. Tot die tijd boycot ik de internetdiensten van Vodafone via de mobiele telefoon. Alle e-mail-verslaafden (Engelse term: emailoholics) wil ik adviseren nog even te wachten met lezen van hun Gmail via de mobiele telefoon. Ik weet dat het moeilijk is, maar we moet geduld hebben.
Marc Boersma, redacteur
Onderwerpen: Weblogs | 2 Reacties »