Gezocht: tips voor Ask.com Search Challenge
29 november, 2006
Voor iedereen die
vindt dat hij te veel tijd op internet doorbrengt, is er een nieuwe uitdaging:
de Ask.com Search Challenge. Of in gewoon Nederlands: een online zoekwedstrijd
met de zoekmachine Ask.com (inderdaad, vroeger AskJeeves geheten). De wedstrijd is ingegaan op 22 november en duurt tot half december. Iedereen kan meedoen.
Degene die een challenge (een verzameling raadsels) heeft opgelost dingt mee
naar een weekend naar Londen.
Vol goede moed ga ik
aan de slag. Een weekendje Londen lijkt me wel wat. Nou, hopla, even wat vragen
beantwoorden. Ai, de eerste vraag is meteen een voetbalvraag… niet echt mijn
sterkste punt (en dan druk ik me nog voorzichtig uit). Het grote zoeken is meteen
begonnen. Na een kwartiertje Googlen en Asken heb ik nog niet het goede
antwoord boven water kunnen halen. Wel heb ik een deel van het raadsel
opgelost, maar het grote verlossende antwoord kan ik maar niet vinden.
Tja, en wat doe je
dan, als internet je niet verder helpt? Precies, dan schakel je je collega’s in.
Met een voetbalvraag dacht ik wel goed te zitten bij al die mannen hier op de
redactie. Niet dus! Het verlossende antwoord kreeg ik nota bene van Annemarie,
mijn collega bij Computer Idee! Ook zij is enthousiast aan de wedstrijd
begonnen om nu – samen met mij – verder te puzzelen op het tweede raadsel. We
zijn er nog niet uit. Goed zoeken is toch lastig, zeker je geen verstand hebt (of
wilt hebben) van het onderwerp 
Mocht u nuttige tips
hebben (bijvoorbeeld omdat u heeel veel van voetbal weet) dan houd ik me
aanbevolen!
Arianne Raamstijn, adjunct-hoofdredacteur
Onderwerpen: Weblogs | 2 Reacties »
HCC-bezoeker wil kopen, niet praten
28 november, 2006
De afgelopen dagen stond PCM voor het eerst sinds lange tijd weer eens op de
HCC-dagen. “Goed om in contact te komen met onze lezers”, was het argument
waarmee we voorgaande jaren onze marketingafdeling probeerden om te praten.
“Kunnen we als redactie ook eens ons gezicht laten zien”, was een ander
argument. Gelukkig, dit jaar hadden we wel een stand en konden we eindelijk die
belofte aan de lezer gaan waarmaken. En dus konden de HCC-bezoekers niet alleen
de PCM-redacteuren, maar ook onze uitgever (zie foto) in levende lijve
ontmoeten, in een standruimte die we deelden met ons zusterblad ComputerIdee.
Voor ons een geslaagd evenement, maar één ding hebben we wel gemist: de lezers
bleken helemaal niet de behoefte te hebben om brandende vragen te stellen,
lastige problemen voor te leggen of eens ongezouten kritiek te geven op de
inhoud van het blad. Integendeel, de bezoekers kwamen massaal af op de
workshopgidsen en PCM-specials die voor deze gelegenheid niet voor 6,95 euro
maar voor de knalprijs van 2 euro per stuk van de hand werden gedaan. En daarbij
bleek de ware aard van de HCC-bezoeker: die gaat toch het liefst staan grabbelen
in een koopjesbak en wil thuiskomen met verhalen over de enorme kortingen die
afgedongen zijn. De redacteur veranderde – met dank aan de luidruchtige dj in de
stand verderop – in een scheeuwende marktkoopman of -vrouw: “Nu drie stuks voor
vijf euro!”
Grote afwezige op de HCC was Microsoft en meer in het algemeen: Vista. Geen
enkele winkelier durfde het blijkbaar aan om al aandacht te besteden aan het
nieuwe besturingssysteem. Sommigen beloofden wel een gratis Vista-voucher bij
aankoop van Windows XP Home voor €90. De weinige systeembouwers en
hardwarefabrikanten die aanwezig waren, pakten ook niet fors uit met
Vista-demonstraties om te laten zien dat hun producten al klaar zijn voor het
nieuwe OS. Zelf deden we een bescheiden poging op zaterdag, door bezoekers te
vragen allerlei gangbare handelingen in Vista uit te voeren, terwijl een
redacteur de stopwatch bij de hand hield. Nu is de HCC niet bepaald een beurs
waar je moet zijn om noviteiten te ontdekken, maar maakt dan niemand zich druk
over Vista? Komt het HCC-publiek massaal in beweging voor overjarige voorraden,
usb-prullaria en om oude Pentium 4’s in te slaan zodat die oude Windows 98-bak
eens kan worden vervangen? Toch niet helemaal: de GeForce 8800 GTX - met een prijs van
ruim 600 euro bepaald geen koopje – vloog ook de beursstands uit.
Gonny van der Zwaag, software-redacteur
Onderwerpen: Weblogs | 2 Reacties »
Uyt den ouden doosch
21 november, 2006
Halverwege de jaren tachtig was ik voorbestemd om mijn dagen te slijten in middenkader van het grafisch bedrijf. Na drie jaar studie kwam ik tijdens mijn eerste stage bij een grafisch laboratorium al snel tot de conclusie dat geknoei met drukinkt en papier niet echt mijn ding was.
Mijn interesse lag meer bij computers, maar het probleem was dat er in die tijd maar weinig mensen ooit een grafische computer hadden gezien, laat staan dat ze ermee gewerkt hadden.
Toen ik dus de kans kreeg mijn tweede stage bij een computer graphics bureau te lopen heb ik die met beide handen aangepakt. Als studentje had je toen hooguit een MSX computer, en als je echt geld had een IBM PC, maar dit bedrijf had de echte spullen! Grote Genigraphics machines voor het maken van computer graphics, een Silicon Graphics machine voor het renderen van de eerste 3D-animaties, en een databank met duizenden enorme floppies, formaatje elpeehoes.
Maar in de hoek van het kleine bedrijfspandje stond het meest indrukwekkende stuk hardware dat ik ooit had gezien, de Aesthedes.
Deze ontwerpcomputer was een Nederlands/Belgische ontwikkeling, en was uiterlijk gezien ronduit indrukwekkend. Drie grote kleurenmonitoren, drie kleine zwartwit monitoren, twee floppydrives, een plotter en een toetsenbord van ongeveer twee meter lang, met daarop een honderden kleurige toetsen.
Eenmaal begonnen bij het bedrijf bleek ik mijn computercarrière onderaan te ladder te moeten beginnen als assistent floppy-drager, waar ik fungeerde als "human network" door de hele dag heen weer te razen met floppies van de ene machine naar de ander, omdat er nog geen netwerk bestond in het kantoor. Maar in de avonduren maakte ik mezelf langzaam wegwijs op de Aesthedes, met dikke cursusboeken en vele vellen plotterpapier, dromend van een carrière als grafisch operator bij een groot reclamebureau.
Ik heb het uiteindelijk nooit geschopt tot Aesthedes-operator, omdat de machine dermate snel verouderde dat hij al vervangen was toen ik mijn opleiding afgerond had. Ongelofelijk eigenlijk als je beseft dat een gemiddelde Mac een paar jaar later al hetzelfde kon, en dat voor toentertijd ongeveer een vijfde van de prijs…
Hans Huter - Manager Online
Onderwerpen: Zonder rubriek | 11 Reacties »
Kwaliteit van Lenovo
20 november, 2006
Dat notebooks behalve dat ze goed moeten werken ook handig en
licht moeten zijn en liefst lang op een batterijlading moeten werken daar is
iedere notebookgebruiker het wel over eens. Vooral de (zakelijke) gebruikers
die veel met hun notebook lopen te sjouwen zullen zeker ook kunnen waarderen
als hun notebook robuust is en tegen een stootje kan. Geen wonder dus dat
steeds sommige notebookfabrikanten zich op dat punt willen onderscheiden, door
de aandacht te vestigen op de degelijkheid, kwaliteit en duurzaamheid van hun
notebooks. Zo ook Lenovo die ons uitnodigde voor een demonstratie van de
degelijkheid van hun notebooks.
Zoals u waarschijnlijk weet maakt Lenovo de pc’s en notebooks
voor IBM. Ter kantore van IBM in Amsterdam demonstreert Lenovo’s ‘Worldwide
Competitive Analyst’ Matthew Kohut wat de Lenovo (ibm)notebooks zo bijzonder
maakt. Zo hebben de notebooks een metalen frame, is de harde schijf in rubber
opgehangen en hebben sommige modellen een versnellingsmeter die voorkomt dat de
harde schijf crasht bij een val. Ter plekke demonstreert hij dat door een
werkend notebook een paar maal op de grond te laten vallen, wat het zonder meer
overleeft. Ook demonstreert hij de stijfheid van het deksel door er ongestraft met
twee voeten op te gaan staan.
Nu weten wij dat ook andere fabrikanten veel aandacht aan de
robuustheid van sommige notebooks besteden; tijd voor een crashtest?
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
Prostitutie normaal in mmorpg’s?
17 november, 2006
Onlangs las ik in de krantjes Spits en Metro een artikel over de opkomende populariteit van de non-game Second Life. Misschien kent u het wel: Second Life is een complete digitale wereld waarin je een figuurtje kunt maken en zoals de titel al zegt, een tweede leven kunt leiden. Zo kun je handelen, huizen kopen, spullen maken en verkopen en er zelfs echt geld mee verdienen. Zoiets als wat Electronic Arts eigenlijk met de Sims van plan was, maar wat ze nu waarschijnlijk in alle toonaarden zullen ontkennen. Als u meer wilt weten over Second Life, dan stel ik voor dat u naar de website gaat: www.secondlife.com. Tijdens het lezen in beide krantjes, waarbij ik ook moet zeggen dat beide Second Life artikelen wel érg veel op elkaar lijken, viel mij een zeer vreemde vergelijking op. Zo staat er dat mannen pronken met geweldige spierballen en vrouwen met grote borsten en dat er in Second Life een nagebootst Amsterdam is compleet met coffeeshops en hoerenbuurten. Vervolgens staat er letterlijk in de Metro: ‘Daarmee verschilt het principe achter Second Life niet zo veel van andere rollenspellen op Internet’.
Pardon? Ga je mij nu vertellen dat het gros van de mmorpg’s eigenlijk verkapte hoerenkasten zijn waar je zo nu en dan lekker een joint kunt roken? Vandaar dat ze zo populair zijn! Dan vraag ik mij toch af waar die hoerenbuurt zit in World of Warcraft. Of is dat een Level 60 only gebied waar je beloond wordt voor je maanden lange gezwoeg achter je pc? Ik heb in mmorpgs nog nooit de mogelijkheid gezien om jezelf te prostitueren aan andere spelers. Toegegeven… er lopen wel zat karakters rond met flinke spierballen en ferme borsten waarvan de eigenlijke spelers er een stuk minder appetijtelijk uitzien, maar echte rosse buurten ben ik nog nooit tegengekomen. En mijn verslaafde vriendenkring hoor ik wel grote verhalen vertellen over hun heldendaden en wat ze nu weer verdiend hebben in het veilinghuis. Maar ik hoor ze nooit over hun spannende avonturen bij Meesteres Neo Blademaster of Gildehuis Dames Van Plezier in deze digitale werelden. Bestaan ze gewoonweg niet of ben ik naïef en onwetend?
Gerard Sombroek, test- en gamesredacteur
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
Competitiestrijd?
14 november, 2006
Hoe komt het dat computergebruikers zo fel kunnen zijn over wat het beste stukje hardware of software is? Zet twee ervaren computergebruikers bij elkaar en er wordt fanatiek gediscussieerd over wat beter is; ATI of nVidia, Internet Explorer of Firefox, Windows of Linux, Hotmail of Gmail, Microsoft of Google, iPod of de Zune en ga zo maar door. Een reden kan zijn dat computers – en alles wat daarbij hoort – een interesse is van voornamelijk mannen en dat mannen graag te koop willen lopen met hun kennis om zodoende indruk te maken op andere mannen. Je ziet dit gedrag ook wel bij andere manneninteresses, zoals voetbal, auto’s en wijn – maar frappant is dat over echt alle aspecten van computers gewedijverd wordt en ook nog eens met een ongekende felheid.
Felle discussies over wat de beste voetbalclub is, kan ik begrijpen. Voetbal is een sport en de voetbalclubs zijn met elkaar in competitie om te zien wie dat jaar kampioen wordt. Elk zondag worden er wedstrijden gehouden en worden er scores bijgehouden om te zien wie beter is. Maar waarom doen computergebruikers net alsof dit ook het geval is bij hard- en software? Natuurlijk zijn Microsoft en Google in competitie, maar dat zijn Unilever en Procter & Gamble, of Hennes & Mauritz en WE, ook. De meeste mannen beginnen echter geen felle discussies over welk bedrijf beter is, of dat hagelslag van Venz beter is dan die van De Ruijter. En bijna niemand is geïnteresseerd welk bedrijf het meeste marktaandeel heeft. Er is zoiets als cognitieve dissonantie, maar dit geldt voor alles wat consumenten aanschaffen en ik zie niet waarom computergebruikers dit in sterkere mate zouden voelen dan andere consumenten. Wanneer ik op een feestje zeg dat ik een JVC-televisie heb of in een Suzuki rij, dan zal iemand anders misschien opmerken dat hij de voorkeur geeft aan Philips-televisies of dat hij Daihatsu een beter automerk vindt, maar daar blijft het meestal bij. Niemand zal de keuze voor een Suzuki met dezelfde felheid afkeuren als een Linux-gebruiker de keuze voor Windows kan afkeuren, of een Firefox-gebruiker de keuze voor Internet Explorer.
Ik heb geen verklaring voor deze felheid. Het is niet dat de it-bedrijven dit gevoel van competitie voeden of aanmoedigen. Het is waar dat ATI probeert om nVidia af te troeven door strategische samenwerkingen aan te gaan met gamesontwikkelaars, maar dat hoort bij het zakendoen in een kapitalistisch systeem en andere, niet-it bedrijven doen dit ook. Misschien moeten de media de hand in eigen boezem steken. Misschien wakkeren wij het vuurtje wel aan door de concurrentiestrijd tussen de bedrijven en de diensten zo sterk te benadrukken. Maar wat was er eerder, de kip of het ei? Waarom kunnen computergebruikers het zo moeilijk accepteren dat iemand anders voor een ander product of webdienst heeft gekozen?
Laten we eerlijk zijn, eigenlijk zijn de producten van ATI en nVidia even goed en is er niet zoveel kwalitatief verschil tussen Gmail en Live Mail. De ene heeft misschien wat meer toeters en bellen, maar de keuze die je maakt is vooral een kwestie van smaak. En we weten allemaal dat over smaak niet valt te twisten. Misschien moeten we dat vanaf nu dan ook maar niet meer doen.
Donato Ranzato, redacteur internet
Onderwerpen: Weblogs | 4 Reacties »
Het beste mediacenter… is niet legaal!
10 november, 2006
Microsoft’s introductie van de eerste Windows Media Center Edition stamt uit 2003. Sindsdien is er veel gesleuteld aan het op media/tv gerichte besturingssysteem. Pas met de 2005-editie is MCE naar Nederland gekomen en binnenkort staat MCE met Vista weer een flinke update te wachten. Toch is MCE na al die jaren langzaam, niet stabiel en houden de mogelijkheden niet over. Er is een veel goedkoper alternatief voor een mediacenter die wél doet wat er verlangd wordt. Eén probleem: het is niet legaal.
Vanaf het moment dat de eerste hacker Microsoft’s Xbox bloot wist te leggen heeft een actieve ‘homebrew’-scene zich gestort op de zwarte gameconsole. Van alle bestaande consoles staat de Xbox nog steeds bekend als de prettigste gameconsole voor wie níet van games houdt. Als dit vreemd in uw oren klinkt: het beste bewijs hiervoor is het Xbox Media Center, beter bekend als XBMC.
Het Xbox Media Center is, wat onflatteus gezegd, de natte droom van elke film- en muziekverslaafde. Het stuk programmatuur draait alleen op een gemodificeerde (lees: gehackte) Xbox, en valt daarmee in een juridische schemerzone, maar dat het programma razend populair is valt niet te ontkennen. XBMC, zojuist aanbeland aan versie 2.0, biedt zo’n beetje alles wat u van een media center kunt verwachten. Het apparaat kan video, beeld en muziek afspelen vanaf de ingebouwde Xbox-harde schijf, het thuisnetwerk, vanaf YouTube, vanaf Last.FM… u noemt het maar. Zelfs de meest obscure filmformaten worden hierbij ondersteund, zonder dat u zich hoeft te bekommeren om codecs. Windows Media-bestanden? RealPlayer? Flash? QuickTime? DivX? Ogg? XBMC draait er zijn hand niet voor om. Probeert u dat maar eens onder Windows!
Naast het ondersteunen van een enorm aantal bestandsformaten zijn ook de opties tijdens het afspelen enorm uitgebreid. Op videogebied noemen we het aanmaken van bookmarks in videobestanden, de grote veelvoud aan aspecten (4:3, 16:9 en nog veel meer) die ondersteund worden, het inladen van ondertiteling (waaronder sub en srt), handmatige av-synchronisatie en natuurlijk verscheidene effecten en filters. Zelfs het omzetten van Amerikaans 24 fps-materiaal naar het Europese 25 fps is géén probleem. Speelt u liever muziekbestanden? Dan is het doorsturen van uw afspeelgegevens naar Audioscrobbler een fluitje van een cent. Of wat te denken van de veelvoud aan visualizations, waaronder de bekende milkdrops van Winamp? Of het aanmaken en wijzigen van playlists? You name it.
Dankzij de open source-architectuur van het programma zijn er de laatste jaren in rap tempo toevoegingen gedaan aan XBMC. Een aantal zitten in de interface gebakken (weersvoorspellingen, file manager) en een nog groter aantal zijn via plugins (scripts) beschikbaar. Zo is er een script waarmee YouTube-bestanden te bekijken zijn, alle Apple filmtrailers ingeladen kunnen worden, Uitzending Gemist benaderd kan worden, spelletjes gespeeld kunnen worden en ook een Electronic Program Guide mist niet.
Vergelijken we dit met Microsoft’s Windows Media Center Edition of zelfs de Xbox 360 dan komen deze systemen er bekaaid af met de beperkte ondersteuning voor bestandsformaten en vervelende drm-restricties. Slechts het gebruik van een tv-tuner pleit nog voor MCE, maar wie geen analoge kabel meer heeft kan dit voordeel ook al snel laten vallen. Belangrijker is de prijs. Een tweedehands gemodde Xbox kan inmiddels voor minder dan €150 gekocht worden, wie nog een nieuwe Xbox op de kop tikt voor deze prijs betaalt een paar tientjes voor een modchip. Vergelijk dit met de Xbox 360 (€399) of een Media Center-computer (minimaal €600) en de keuze is snel gemaakt. Vreemd mag het niet heten dat Apple met de iTV een enorm gat in de markt ziet, maar tot die tijd blijft de Xbox met XBMC heer en meester.
Xander Hoose, redacteur hardware
Onderwerpen: Weblogs | 4 Reacties »
Integratie op de harde schijf
8 november, 2006
Ik wijk als computeraar een beetje af van de geldende norm. Zo lijkt het doorgaans op de meeste webfora alsof de wereld is onderverdeeld in Windows, Mac en Linux gebruikers, die allemaal over elkaar heen buitelen om elkaar te overtuigen dat hun systeem toch echt het allerbeste is.
Toch is het voor mij eigenlijk vanzelfsprekend dat al die systemen prima naast elkaar kunnen bestaan, en elkaar juist aanvullen. Aan Linux heb ik me nooit serieus gewaagd, maar ik gebruik privé al jaren een Mac en een Windows PC, vaak zelfs tegelijk op hetzelfde moment. Zo heb ik een intel iMac en een Pentium PC die gebroederlijk naast elkaar staan te snorren, en wat op de een niet werkt, werkt op de ander juist weer prima, en vice versa.
In de loop der jaren heb ik natuurlijk voor diverse toepassingen mijn voorkeuren gekregen. Zo doe ik eigenlijk alles wat met foto’s, film, muziek en ontwerpen te maken heeft standaard op de Mac, met name omdat de bijgeleverde software van Apple erg goed is, en vlekkeloos samenwerkt met de hardware, en ik op de Mac de laatste jaren praktisch nooit problemen heb met crashes, virussen en dergelijke.
Dat betekent niet dat ik Windows echt veel slechter vind dan OS-X. Voor veel programma’s (Office bijvoorbeeld) geef ik juist weer de voorkeur aan Windows, en dan heb ik het nog niet eens over het belangrijkste voordeel van Windows: de enorme beschikbaarheid aan games. Daarnaast kun je als webontwikkelaar eigenlijk niet zonder Windows-bak, al is het maar om te testen of alles wat je bedacht hebt ook werkelijk werkt zoals je het bedoeld hebt.
Het mooie is dat sinds Apple is overgestapt op intel chips de nieuwste Macs perfect Windows kunnen draaien. Boot Camp van Apple is een prima optie, maar zelf gebruik ik liever Parallels Workstation, omdat je daarmee Windows gewoon in een venster binnen OS-X kan opstarten, zelfs in meerdere versies tegelijk! Omdat de grafische kaart helaas nog niet native wordt ondersteund is het minder goed voor het zware werk, maar verder is het een perfecte oplossing voor bijvoorbeeld het testen van websites.
Onlangs heb ik Vista RC2 geïnstalleerd op een virtuele machine binnen OS X, en tot mijn verbazing werkte dat meteen perfect, zonder een enkele extra driver te hoeven installeren. Zo heb ik nu op de iMac regelmatig Windows XP en Windows Vista tegelijk draaien binnen OS X, en via een gedeelde map kunnen alledrie OS-en dezelfde files benaderen. Een betere vorm van integratie kan ik me niet bedenken!
Hans Huter - Manager Online
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
Borat
7 november, 2006
Afgelopen vrijdag heb ik de meest hilarische film in jaren gezien: Borat. De film gaat over een Kazachstaanse journalist die voor een reportage naar Amerika vertrekt, daar verliefd raakt op Pamela Anderson en onderweg allemaal gekke dingen meemaakt. “Hello, I am Borat. I am new in town”, zegt hij tegen willekeurige voorbijgangers op straat als hij in New York arriveert.
Voordat hij naar Amerika vertrekt, leidt hij de kijker rond in in zijn geboortedorp. Hij doet enorm zijn best om modern over te komen. In werkelijkheid loopt het dorpje en zijn bewoners hopeloos achter op de moderne ontwikkelingen. “I like disco-dancing”, zegt Borat als hij lachend in de camera kijkt. De film is een aaneenschakekeling van platte grappen en absurde situaties. Het schijnt dat de meeste scènes spontaan met willekeurige burgers tot stand zijn gekomen. Borat speelt zijn rol met zoveel ontwapenende naïviteit en goede timing dat je blijft lachen. De website is helemaal gemaakt in de stijl van de film: hij oogt heerlijk achterhaald en lijkt in elkaar gedraaid te zijn door een handig neefje op een regenachtige zondagmiddag in de begindagen van het internet. Natuurlijk is de site in werkelijkheid wel door professionals in elkaar gezet, maar ze hebben dat op een zodanige manier gedaan dat alles er lekker amateuristisch uitziet.
Het internet heeft de afgelopen vijftien jaar een snelle ontwikkeling doorgemaakt. Websites die tien jaar geleden hip en modern overkwamen, zien er vandaag de dag hopeloos verouderd uit. Als u eens terug in de tijd wilt reizen en wilt zien hoe bekende websites er vroeger uitzagen, dan kunt u eens de site Archive.org bezoeken. Na het intikken van het internetadres van een site, krijgt u een overzicht van opgeslagen eerdere versies. Het archief is niet volledig, maar u kunt toch een indruk krijgen waar de makers van de Borat-site hun inspiratie vandaan hebben gehaald.
Marc Boersma, redacteur
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
Het gevaar Windows Media Player 11
3 november, 2006
Heeft u genoeg van alle digital rights management-maatregelen die Microsoft, Real en Apple nemen om uw muziekervaring in de weg te staan? Dan heb ik slecht nieuws voor u: Microsoft vindt dat u nog véél te veel vrijheid heeft en gaat er met ingang van Windows Media Player 11 voor zorgen dat u helemaal geen kant meer op kunt.
Eén van de grote veranderingen van Windows Media Player 11 ten opzichte van de huidige versie 10 zit hem niet in het mooie, glanzende nieuwe oppervlak en ook niet in de nieuwe URGE muziekdienst. Het belangrijkste verschil zit hem in het gebruik van drm-licenties. Als u nu muziek koopt bij muziekdiensten, of u ript uw eigen wma-cd’s, dan is deze muziek met een licentiecertificaat beveiligd. Dit certificaat is aan uw machine gebonden, zodat u de bestanden niet zomaar op een andere computer kunt afspelen (lees: distributeren via filesharingdiensten). Als u uw eigen computer herinstalleert of u koopt een nieuwe zou u voor een probleem komen te staan. Daarom kent WMP10 de mogelijkheid uw licentie te backuppen en op een andere machine te herstellen. Prima.
In WMP11 heeft Microsoft echter een aanpassing aan het licentiebeleid gemaakt, waarin expliciet staat dat u niet meer de privilege krijgt van het maken van een licentiebackup. Alle certificaten zijn gekoppeld aan één specifiek apparaat en als u de licentie kwijtraakt heeft u… pech! Ik citeer: "Windows Media Player 11 does not permit you to back up your media usage rights (previously known as licenses)." De huidige licentie wordt ook door de muziekdienst opgeslagen, en gelukkig zijn er muziekdiensten die het toestaan dat u uw gekochte nummers een paar keer downloadt. Maar niet alle muziekdiensten zijn zo vrijgevig, wat erop neer zou komen dat u al uw muziek opnieuw zou moeten aanschaffen. Oftewel, volgens Microsoft: "The store might limit the number of times that you can restore your rights or limit the number of computers on which can use the songs or videos that you obtain from them. Some stores do not permit you to restore media usage rights at all."
Dit hele verhaal geldt ook voor uw eigen cd’s die u zelf ript naar uw computer. Vergeet alstublieft niet het vinkje ‘Copy protect music’ uit te zetten, anders heeft u een groot probleem. Het beste blijft natuurlijk het rippen van muziek naar het compleet drm-vrije mp3-formaat. Met deze bestanden kunt u vrolijk blijven doen wat u wilt, wanneer u wilt.
Het is natuurlijk van den zotte dan Microsoft dergelijke aanpassingen maakt aan het licentiebeleid zonder dat er iemand een haan naar kraait. Aan de andere kant lijkt het erop dat Microsoft er mee wegkomt. De toekomst zal moeten uitwijzen hoeveel onwetende mensen de toegang tot hun muziekcollectie en hoe groot de verontwaardiging in de media zal zijn, met de kans dat het tij alsnog keert. Tot die tijd lijkt WMP11 een opgestoken middelvinger naar de consument die geen kwaad in de zin heeft, netjes zijn muziek aanschaft, en zo alsnog de dupe wordt van het spel tussen industrie en piraten.
Xander Hoose, redacteur hardware
(naar aanleiding van een artikel op The Inquirer)
Onderwerpen: Weblogs | 122 Reacties »
oudere berichten »