Sinterkerst - de waarheid!
20 december, 2006
Tja, en u vraagt zich natuurlijk af hoe het Sinterkerst-feest is verlopen van afgelopen woensdag (zie ook het weblog van Astrid van 12 december). Laat ik beginnen met de mededeling dat er in ieder geval geen gewonden gevallen zijn, althans, niet lichamelijk. Hoe het precies staat met de geestelijke gezondheid van de redactieleden na deze heftige Sinterkerst-viering is nog onduidelijk. Wel is er een wat gespannen sfeer op de redactie, maar dat kan net zo goed komen door algehele Sinterklaas- en Kerst-stress.
Dit jaar hadden we het spel iets aangepast en waren er ook opdrachten toegevoegd. Gooide je twee keer 1 of twee keer 6, dan mocht je een blaadje pakken uit een grote bak. Een vraag goed beantwoorden betekende dat je een cadeautje van je collega mocht afpakken. Maar dat was moeilijker dan verwacht, want hoe heette ook al weer die vijf kinderen uit de Cosby-show? En het paard van Sinterklaas? En het aapje van Pippi Langkous?
Voor wie de vragen te moeilijk vond, waren er ook nog wat opdrachten. Waarbij Gonny bij iedereen respect afdwong door in redelijk rap tempo het alfabet achterstevoren op te zeggen. De beloning was ook groots: van iedereen een cadeautje. Het mag duidelijk zijn dat zij met de meeste prullen naar huis ging.
Ieder jaar is het weer een wedstrijd op te proppen te komen met de gekste cadeaus (alles mag, zolang het maar onder de 5 euro is). Dit jaar is het weer gelukt, met de dvd-serie Paaldansen (deel 1 en 2, deel 3 was helaas uitverkocht), een knipperend badeendje, toiletpapier en een pak wasmiddel ("lekker praktisch!", aldus Marc), de Maxima-is-mamma-cd, een bouw-het-zelf peperkoekhuisje en een lichtgevend roerstaafje.
Natuurlijk zijn er ook altijd een paar leuke cadeaus die iedereen wil hebben. Zo wisselden het kraslot, de dansende afro-pop op batterijen en de Lego-(ijs)blokjesvorm veelvuldig van eigenaar. Originaliteitsprijs wint dit jaar de camera, waarmee iedereen een foto moest maken. Laat u niet misleiden door de witte gezichtjes, rode oogjes en geschokken blikken: het was echt erg gezellig!
Arianne Raamstijn, adjunct-hoofdredacteur
Onderwerpen: Weblogs | 2 Reacties »
Next Gen Helpdesk AUB!
19 december, 2006
Je koopt een console met het idee dat je niet het gezeur
hebt dat je van tijd tot tijd wel hebt met een pc. Problemen
als haperend geluid, verspringende graphics, hangende systemen, wachten tot er
een patch uit is, zijn allemaal zaken die eigenlijk alleen de pc-gamer horen te
terroriseren. Maar tegenwoordig beginnen consoles hun gebruikers bijna net zo te
treiteren als pc’s. En het vervelende is dat je een console even niet met het
grootste gemak open schroeft of het register overhoop haalt om het probleem op
te lossen. Je bent dan overgeleverd aan de helpdesk van de consolefabrikant…
Op een goede dag - of beter gezegd een kwade - constateerde ik
een zeer hinderlijk probleem in mijn Xbox 360. Een probleem wat er altijd al
had gezeten, maar wat nog nooit aan het licht was gekomen omdat ik geen gebruik
maakte van de surround-sound mogelijkheden van de console. Kort gezegd was mijn
probleem als volgt: Zodra ik ga gamen met de 360 aangesloten op mijn
splinternieuwe HD-Ready LCD TV en Dolby Surround 5.1 set, heb ik ongeveer om de
tien minuten een hele irritante brom door mijn speakers voor ongeveer een
minuut. Daarna valt het geluid één seconde weg en is alles weer normaal en
begint het circus opnieuw.
Omdat ik er altijd van uitga dat het probleem eerst
aan de gebruiker ligt en niet aan de hardware, ben ik op onderzoek uitgegaan.
Kabels vervangen, instellingen gewijzigd, nog meer kabels vervangen,
verschillende games proberen, noem maar op. Het probleem bleef. Uiteindelijk
ben ik naar mijn collega’s van de PU (Power Unlimited) gegaan en heb hun Xbox
360 geleend om te kijken of het dan toch misschien aan de console ligt. Je
raadt het waarschijnlijk al, de console van de PU (aangesloten op exact
dezelfde kabels als mijn eigen console) deed het zonder problemen. Het probleem
is gevonden. Duidelijker dan dit kan het niet zijn. Tijd om de Xbox 360
Helpdesk te bellen om mijn console te laten vervangen of repareren.
Dit is makkelijker gezegd dan gedaan. Ten eerste moet je
een engelengeduld hebben van hier tot Tokio. Ik heb 45 minuten in een wachtrij
gestaan waarin één bepaald vervelend deuntje in een onafgebroken loop werd
afgespeeld, waarbij een computerdame in gebroken Nederlands je vraagt ‘IN DE
LIJN’ te blijven. Gelukkig is de telefoonlijn gratis, waardoor het geen geld
kost. Dat is dan wel weer netjes. Maar toen kreeg ik de helpdesk medewerker aan
de lijn. Ik ben een uur bezig geweest de beste man uit te leggen wat het
probleem was met mijn console (geen wonder dat die wachtrij zo lang is).
Natuurlijk moeten er wat standaard vragen beantwoord worden, dat begrijp ik ook
wel. Maar deze meneer zijn logica ging toch wel een heel andere kant op. Ten
eerste claimde hij dat er in de Xbox 360 géén geluid zit, maar dat dit in de
kabel zit. Mijn kabel zou dus het probleem moeten zijn. Dit is op zijn zachtst
gezegd apart. Maar zelfs als het probleem in de kabel zou zitten, dan had de
360 van de PU hetzelfde probleem moeten vertonen en die deed het perfect.
Dus legde ik meneer helpdesk uit dat dit niet kon. Na nog een half uur
discussiëren kwam die met de volgende statement: “Het probleem kan niet in uw
console zitten want ik kan deze storing namelijk niet kiezen op mijn computer,
dus kan het niet.”
Na flink boos worden kon er opeens een heleboel en wordt
mijn console eindelijk omgeruild. Maar het zou leuk zijn als voor de support
van een nextgen-console ook eens een nextgen-helpdesk zou worden gebruikt!
Gerard Sombroek, gamesredacteur
Onderwerpen: Weblogs | 3 Reacties »
WEB 3.0
14 december, 2006
Alle hoofdredacteuren van PCM’s uitgeverij, worden geacht één keer per twee weken aan te schuiven bij een sessie die we voor het gemak ‘Content 2.0’ hebben genoemd. Op zich geen slechte zaak, want op deze manier blijven we op de hoogte van nieuwe of belangrijke ontwikkelingen op het web die relevant zijn voor de bladenmakers bij VNU BP. Zo hoor ook ik, als medewerker van een blad dat per definitie al bovenop die internetontwikkelingen zit, toch regelmatig nieuwe termen en plannen voorbij komen.
Sinds vanochtend weet ik bijvoorbeeld alles over The Long Tail en over de online seminars van Emerce en Sprout.
In diezelfde sessie werd bovendien een presentatie gegeven over Web 3.0. Nog maar net bekomen van al het mediakabaal rond Web 2.0, staat kennelijk de nieuwste generatie toepassingen al in de startblokken. Om het kort en simpel samen te vatten: Web 3.0 koppelt databases aan elkaar en maakt hierdoor intelligente keuzes voor de gebruiker. Stel, u wilt op vakantie naar de zon, voor 1 week halfpension, met drie personen en niet meer dan 2000 euro uitgeven. In plaats van een eindeloze zoektocht langs aanbieders van die zonvakanties, komt een Web 3.0-applicatie met één kant-en-klaar voorstel waarin alle voorkeuren zijn verwerkt. Ander voorbeeld: Uw online agenda wordt een persoonlijke secretaresse, die zelf op zoek gaat de beschikbare vrije gaten voor nieuwe afspraken, maar die ook de agenda’s van uw collega’s checkt en die rekening houdt met benodigde reistijden. In het geval van conferenties of beurzen, boekt een slimme Web 3.0 toepassing de vluchten, het hotel en checkt daarbij meteen waar de collega’s verblijven.
Handig? Ja. Onomstreden? Nee. Zodra je eenmaal over de mogelijkheden van Web 3.0 nadenkt, ontdek je dat er enorm veel haken en ogen aan het combineren van databases zit. Ten eerste, zal de gebruiker van tevoren al heel goed moeten weten wat hij/zij wil, want alleen dan kunnen de juiste combinaties of verbanden worden gelegd. De charme van de huidige zoekmachines is nou juist dat je je wensen (bij een zonvakantie bijvoorbeeld) al surfende kunt afstemmen op het gevonden aanbod. Bovendien worden door een waterdicht Web 3.0 toeval en verrassing uitgesloten. Wat internet meteen een stuk saaier maakt.
Daarnaast kleven er aan het intelligent koppelen van databases ook nog flink wat ethische bezwaren. Check de interessante presentatie van Dan Frankowski, You Are What You Say: Privicy risks of public mentions. In plaats van zelf de keuzes te bepalen, worden ze voor ons gemaakt en bij dat idee bekruipt mij als kritisch journalist een zeer onbehaaglijk gevoel.
Overigens, kunnen we niet eens stoppen met die stompzinnige benamingen van nieuwe ontwikkelingen op het net? Al was het maar om te voorkomen dat ik in 2012 mijn weblog over Web 17.1 zal schrijven…
Edwin Ammerlaan, hoofdredacteur
Onderwerpen: Zonder rubriek | 1 Reactie »
Sinterkerst
12 december, 2006
Op de redactie zijn we het hele jaar door serieus bezig: we denken na over wat de lezer graag in PCM zou willen lezen en welke tests interessant voor hem zijn. Bij PCM gaan er heel wat uitgebreide redactievergaderingen (wekelijks) en brainstorms (meerdere keren per jaar) doorheen.
Maar wanneer de dagen lengen, in Schalkwijk (want de redactie zetelt in deze uithoek van Haarlem) het winkelcentrum wordt aangekleed met kerstversieringen, durft uw redactie langzaam maar zeker te gaan denken aan… Sinterkerst. Sinterwatte? Sinterkerst is onderhand traditie op de redactie. Tussen Sinterklaas en kerstmis (vandaar de naam) spelen wij een spel: iedereen koopt drie kadootjes voor € 5. Daarna worden via het gooien met dobbelstenen de kadootjes verdeeld. En dan… beginnen de spelregels – of eigenlijk: wordt het oorlog. Je mag namelijk kadootjes met elkaar ruilen, kadootjes bij iemand afpakken of twee mensen met elkaar laten ruilen. Dat klinkt gemoedelijk, maar… er hangt een tijd aan het spel! En zodra die tijd om is, gaat er een alarm en zit je (opgescheept) met de kadootjes die je op dat moment in bezit hebt. De een gaat naar huis met een karrevracht een spullen, de ander met niks. Legendarische kado’s zijn: een fietsventieldopje (een dolgelukkige Arianne ging er mee naar huis), een speelgoedvogel (een handpop waarmee je mensen ongenadig kon laten schrikken (hij maakte een keihard geluid) – art director Hans stond er regelmatig mee achter de deur of besloop je terwijl je net zat te tikken aan een artikel over routers) en een plastic kettingzaag.
Vanmiddag spelen we het spel. Ben benieuwd waar we dit jaar mee naar huis gaan. Wie de spelregels wil hebben, mag mailen naar a.hesseling AT bp.vnu.com.
Astrid Hesseling, eindredacteur
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
Bitchen op de PS3
8 december, 2006
Het lijkt de laatste tijd een sport te worden: het ‘dissen’ van of ‘bitchen’ op de PlayStation 3, Sony’s nieuwste console. Surf eens op internet en probeer maar eens een positief bericht te vinden over de console. Eigenlijk is dit heel erg vreemd. De PlayStation 2 behoort tot de meest succesvolle consoles ooit; sterker nog, er worden nog steeds méér PS2’s verkocht dan Xbox 360-consoles. Negatieve berichten over de PS2? Dat wordt goed zoeken, ook al is het telkens opnieuw uitbrengen van de console met aangepast uiterlijk eigenlijk natuurlijk consumentje pesten.
De PS3. Waar ging het fout… De oorzaak is moeilijk aan te wijzen. Waarschijnlijk is het grootste probleem dat Sony de tijdsgeest niet mee heeft. Sony’s starre anti-mp3-houding, het rootkit-schandaal, de exploderende notebookaccu’s: al deze zaken hebben Sony een behoorlijk negatief imago gegeven. Tel daarbij de perikelen rond de console op, waaronder de tekorten en bugs en het is duidelijk dat de PS3 inmiddels een makkelijk doelwit geworden is.
Een veel gehoorde kreet op het internet is dat de PS3 de Betamax achterna gaat. Dat de PS3 de laatste console van Sony, omdat het op zo’n fiasco uitgelopen is. Dat de PS3 slechter is dan de Xbox 360. Maar hoe zit het nu echt? De kritiek op de Xbox 360 was indertijd ook niet mals. De console werd weliswaar netjes op tijd geïntroduceerd, maar in zulke kleine aantallen dat er ook overal tekorten waren. En ook de Xbox 360 was zeker niet vrij van bugs, met als meest belangrijke de oververhitting van de stroomadapter.
De PlayStation 3 is alles beschouwd een prima console geworden. Games op de PS3 zien er zeker niet slechter uit dan op de Xbox 360, sterker nog, in veel analyses komt de PS3 er zelfs beter uit. Belangrijker nog is dat de PS3 voorzien is van een blu-ray-drive en dat de console daarmee relatief goedkoop is. Een losse blu-ray-drive, als u hem al te pakken weet te krijgen, kost nog steeds meer dan €1000. Koopt u de PS3 dan heeft u niet alleen een blu-ray-drive voor bijna de helft van het geld minder, maar u kunt er ook nog eens gamen. Probeert u dat maar eens met een normale blu-ray-speler.
Het succes van de PS3 zal voornamelijk afhangen van de games. Als er voldoende games voor de console verschijnen die de moeite waard zijn, dan zullen er genoeg mensen zijn die de console aanschaffen. Sony maakt dik verlies op de PS3 (naar verluidt zo’n $300 per console) maar deed dit op de PS2 ook. Ach, Microsoft heeft überhaupt nooit enige winst gedraaid met hun originele Xbox. Of de PS3 succesvol genoeg is om een PS4 te rechtvaardigen zal dus nog moeten blijken, maar gezien de geschiedenis lijkt het waarschijnlijker dat de PS3 een succesverhaal wordt dan dat de console de Dreamcast achternagaat.
Het is overigens wel te hopen dat Sony een les getrokken heeft uit de arrogante houding van de laatste jaren. Hun muziekspelers ondersteunen inmiddels mp3 en hun camera’s slikken ook andere formaten naast MemoryStick, dus we hebben hoop…
Xander Hoose, hardware-redacteur
Onderwerpen: Zonder rubriek | Geen reacties »
Ongewenste advertenties
5 december, 2006
Hier op de redactie hebben we regelmatig discussie over advertenties op onze sites. Al sinds jaar en dag hebben we de standaard banners, skyscrapers en rectangles op de sites, maar gaandeweg komen er steeds meer verzoeken binnen voor alternatieve advertenties op de website. Nou zouden we zelf natuurlijk het liefst zo min mogelijk advertenties op de sites zien, maar eerlijk is eerlijk: om alle inhoud van de site gratis toegankelijk te houden zijn deze advertenties gewoon noodzakelijk.
Toch zijn er een aantal vormen van online adverteren die we te veel afbreuk aan de site vinden doen om te accepteren. Zo hebben we onlangs nee gezegd tegen een verzoek om te kunnen adverteren op bepaalde steekwoorden in de online artikelen , waarbij er boven elk woord dat relevant is voor een adverteerder een advertentie verschijnt zodra je met de muis over het woord heengaat. Misschien heel lucratief, maar hoogst irritant, en dus niet iets wat we jullie als bezoekers graag aandoen.
Maar het kan nog gekker. Ik las afgelopen week van een nieuwe manier van adverteren, namelijk de "rechtermuisknop advertentie", door een Nederlander geïntroduceerd. Het principe is eigenlijk heel simpel: middels een javascriptje kun je er als site-eigenaar voor zorgen dat als de bezoeker de rechtermuisknop wil gebruiken een advertentiepagina voorgeschoteld krijgt. Moet je voorstellen: Je bent lekker aan het surfen, en wilt even de rechtermuisknop gebruiken om terug te gaan, de broncode te bekijken of een bookmark te maken. Je klikt op je rechtermuisknop en hopla, je wordt doorgestuurd naar de site van een adverteerder. Jammer maar helaas, had je die rechtermuisknop maar niet moeten gebruiken…! Het klinkt een beetje als een hoax, en wellicht is het dat ook. Zo niet, dan ben ik erg benieuwd welke site-eigenaar zijn bezoekers zo voor de gek wil houden…
Hans Huter - Manager Online
Onderwerpen: Zonder rubriek | 2 Reacties »