NOS Journaal op bezoek bij PCM
26 januari, 2007
Over vier dagen komt de consumentenversie van Vista officieel uit en een
nieuw besturingssysteem van Microsoft is natuurlijk landelijk nieuws. Om die
reden bracht het NOS Journaal vandaag een bezoekje aan de PCM redactie om van onze
softwareredacteur Gonny te horen wat er nou zo speciaal is aan Vista.
Vanavond kun je om 22.30 uur op Nederland 1 onze Gonny in actie zien en kun je horen wat
wij van het nieuwe besturingssysteem vinden.
Links:
BNR Laat
NOS Journaal op 3
RTV Noord-Holland: vanavond om 17:00 uur (Nieuwsprogramma)
Radio 1 Journaal: morgenochtend 30/1
Redactie PCM
Onderwerpen: Weblogs | 1 Reactie »
Vista gejubel
25 januari, 2007
Zo vlak voor de officiële introductie van Windows Vista op 30
januari beginnen sommige van onze lezers zich al een beetje te ergeren aan de
overal te lezen jubelverhalen over het nieuwe besturingssysteem. Misschien toch tijd voor een kritische
kanttekening?
In oktober schreef ik al eens over mijn Vistaperikelen, Bij het
installeren van de Release candidate 1 op mijn een halfjaar geleden ooit
speciaal voor Windows Vista aangeschafte pc. Die pc is nu natuurlijk al weer
een beetje achterhaald maar met een dualcore AMD-processor , een flinke
grafische kaart 1 GB geheugen en een snelle raidconfiguratie voor de harde
schijven moet het toch wel kunnen.
Hier dan het vervolg. Na mijn ervaringen met de 64 bits RC1-versie
en de diverse gesprekken die ik hierover met allerlei mensen heb gehad heb ik
besloten dat het voor mijn gemoedsrust beter is als ik voorlopig de wens om een
64-bits Vista versie te gebruiken maar uit mijn hoofd moet zetten. Het voordeel
is naar verluid voor thuisgebruik toch minimaal en weegt niet op tegen de
ellende van niet beschikbare of niet werkende drivers voor de divers
randapparatuur.
Het liefste zou ik om de 64 bits beperkingen te ondervangen een
mutiboot van een 32 bits en 64 bits versie willen gebruiken maar dan moet ik er
ook twee versies aanschaffen en dat wordt met toch wel wat te veel van het
goede.
Als we de berichten hierover mogen geloven, is de tijdige
beschikbaarheid van hardwaredrivers voor Windows Vista zelfs ook voor de 32
bits versie nogal onzeker.
Omdat we als redactie nu al over de RTM (ready to
manufacturing) versie van Windows Vista beschikken, toch maar eens proberen of
het mij nu wel lukt om deze op een normale wijze op mijn pc te installeren.
Heelaas; van de dvd-booten, de product-key intoetsen en de
installatie starten en direct blijkt dat mijn raidconfiguratie van de nVidia
nForce 4 chipset raidcontroller nog steeds niet als zodanig door de
installatiesoftware wordt herkend.
Zoeken op internet, op de site van nVidia worden de drivers wel
aangekondigd maar zijn nog niet aanwezig. Wel beta drivers. Om kort te gaan.
Vele pogingen later en het nalezen en uitproberen van vele tips uit de
internetfora lukt het niet.
Navraag bij de computerleverancier levert de ontluisterende
bevestiging. Het blijkt dat de rtm-versie toch niet zo af is als je zou
verwachten. De definitieve op 31 januari te verschijnen productieversie zou
beter zijn. Ook blijkt het dat de veel fabrikanten van belangrijke pc-hardware
waaronder nVidia pas na de officiële lanceerdatum de definitieve vista-drivers
(voor download) vrijgeven. Dit zouden zij met Microsoft hebben afgesproken. Wij
kunnen dit niet bevestigd krijgen maar ook ander sites zoals die van Logitech
bevestigen het wel.
Het proberen van een definitieve oem-versie van Windows Vista
levert helaas hetzelfde resultaat. Geen nVraid ondersteuning. Ten einde raad
volg ik een linkje in een van de vele forumberichten over dit onderwerp, waarin
een image van een bootcd of floppy ter download wordt aangeboden. Deze zou
drivers bevatten die wel werken. Schijfje gebrand en proberen maar. En zowaar,
cd erin booten, cd eruit. Vista dvd
erin, booten en ja… de nvraid wordt herkend en de installatie gaat van start.
Bij de eerste herstart, zelfde verhaal: cd-erin booten, cd-eruit en doorstarten
en ja de installatie voltooid zich succesvol. Vingers gekruist: het werkt! Nog
even de beta driver voor de geluidskaart installeren en alles lijkt te werken.
Hopelijk hebben de via Windows update beschikbare nieuwere
drivers voor de Ati grafische kaart een de nVraid een positieve uitwerking op
de stabiliteit, want de eerste uren van de verse installatie hebben al meer
spontane shutdowns en vastlopers opgeleverd dan mij lief is.
In tegenstelling tot de 64-bits versie doen de 32-bits versie
van de drivers voor de Canon printer het gelukkig uitstekend. Nog een weekje
wachten op de drivers voor de Logitech desktop en dan zijn de randapparaten
compleet.
Kortom moraal van dit verhaal. Geheel in overeenstemming met de
geruchten blijkt het met de hardwareondersteuning nog wel een beetje tegen te
vallen. Of het zou zo moeten zijn dat per 30 januari ineens wel alle drivers
beschikbaar zijn? Het installeren zal dan wel na een stevige update van de
installatie dvd moeten gebeuren. Wie geen haast heeft kan beter een poosje
wachten denk ik.
Ger Elskamp,Redacteur hardware
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
Apple’s arrogantie
23 januari, 2007
Naast de vele soorten mediaspelers (‘al je data beschikbaar hebben waar en wanneer je maar wilt’) en de vloedgolf aan high def flatscreen tv’s, waren er dit jaar weinig trends op Consumer Electronics Show in Las Vegas te ontdekken. Om de over spectaculaire primeurs maar te zwijgen. Het was daarom niet verwonderlijk dat de laatste dagen van de CES werden overschaduwd door de aankondiging van Apple’s iPhone (een paar honderd kilometer verderop tijdens de MacWorld in San Francisco).
Nou kun je het creëren van een mediahype wel aan Apple overlaten, maar de mannier waarop Steve Jobs de iPhone introduceerde, grensde aan regelrechte arrogantie. Ten eerste presenteerde Apple een product waarvan Cisco de merknaam bezit, iets waar Jobs uiteraard van op de hoogte moet zijn geweest. Ten tweede, werd de iPhone door Jobs gepresenteerd met muziek van de Beatles. Terwijl Apple net een rechtszaak met die Beatles achter de rug heeft (over het gebruik van de naam Apple) en dat terwijl muziek van de Beatles nog steeds niet via iTunes verkrijgbaar is. Verder haalde Jobs de Treo, PSP en Mylo door het slijk (“just garbage compared to this.”), en werd ook Vista – hoe voorspelbaar – nog even aangepakt (“It’s just a copy of an old version of Mac OSX.”).
Steve Jobs ontpopt zich de laatste tijd steeds meer tot een ietwat gefrustreerde azijnpisser. Een merkwaardige transformatie van een eens zo inspirerende visionair. Juist nu hij met Apple kan terugkijken op recordwinsten en ongekende verkoopsuccessen in 2006 zou je toch een heel ander geluid mogen verwachten?
Edwin Ammerlaan, hoofdredacteur
Onderwerpen: Weblogs | 3 Reacties »
Koopangst
22 januari, 2007
Stel u hebt een
winkel. Een klant komt binnen, pakt iets uit de bak met afgeprijsde artikelen
en loopt naar de kassa om af te rekenen. Hij pakt een stapel Monopoly-geld en
probeert af te rekenen. “Maar meneer, dit briefje is geen echt geld!”. “Bek
houden, tyfuswijf! Geef hier!” Misschien moeilijk voor te stellen, maar bij
webwinkels is het heel gewoon. Omdat het contact anoniem is, durven mensen meer
te zeggen en zijn ze sneller onbeschoft. Dat, plus een nog steeds diepgewortelde
onzekerheid over online spullen kopen.
Maar laat ik bij
het begin beginnen. Ik was begonnen in het ebook ‘How
to Make People Like You in 90 Seconds Or Less’ van Nicholas Boothman. Daarin stelt de auteur dat aardig gevonden worden
helemaal niet zo moeilijk is: je moet gewoon open staan voor andere mensen en
vriendelijk zijn. Meer moeite hoef je niet te doen. Dat komt omdat mensen in
onze hedendaagse cultuur een diepgewortelde argwaan ingeprent krijgen. Kijk
maar bij de bushalte: als je een bananenschil in de prullenbak wilt gooien en
daarbij iets te dicht bij de persoon komt die de prullenbak blokkeert, krijg je
een vernietigende blik toegeworpen.
Lees de
lichaamstaal, probeer erop in te spelen en reageer vriendelijk. Daardoor zijn
mensen aangenaam verrast en ontstaan er positieve vibes. Ach, eigenlijk is het niets anders dan Neurolinguistisch
Programmeren (NLP) en daar is het boek dan ook op gebaseerd. Maar bij
communiceren op afstand werkt het niet. Ik heb naast mijn redactiewerk bij PCM
een webwinkel(tje). En daarmee ben ik niet alleen, want volgens een recent
artikel in Intermediair klust één op de vijf hoogopgeleide werknemers regelmatig
wel eens bij als freelancer. Zo’n webwinkel is een hele verantwoordelijkheid:
mensen willen support en dat moet je dan ook leveren. Zo’n klant heeft er geen
boodschap aan dat je overdag in loondienst bent en dan niet aan support toekomt;
gelukkig heb ik een partner die dat overdag kan afhandelen. Uit de mailtjes die
mensen toesturen blijkt hoeveel angst mensen nog steeds hebben om online
aankopen te doen. Basishouding: wantrouwen, achterdocht, angst om te worden
opgelicht. Het is ongelofelijk hoeveel scheldkanonnades en dreigementen er op
je afkomen als je in contact komt met ‘de doorsnee consument’. Gaat er iets mis
of is iets onduidelijk, dan begint 40% meteen te schelden, 40% procent trekt de
cd met juridische voorbeeldbrieven uit de kast en gelukkig is er dan nog 20%
over die nog wel normaal reageert. De echt schrijnende gevallen zal ik u
besparen, maar neem het verhaal van de man die we Ed Egelwijk zullen noemen. Ed
bestelt een product dat normaal 23 euro kost, maar nu is afgeprijsd naar 5
euro. Er blijkt echter iets mis te zijn gegaan. Ed mailt:
“Ik heb bij u product X gekocht via
creditcard. Bij het product stond directe levering en in uw voorwaarden staat
dat ik het product direct kan downloaden. Ik zie dan ook niet in waarom u in uw
mail stelt dat ik 3-4 dagen moet wachten.”
Er lijkt op het
eerste gezicht niets aan de hand. Een klant die normaal reageert, hoera! We
mailen daarom terug:
“Geachte heer Egelwijk,
Volgens de gegevens in het betaalsysteem is uw
creditcardbetaling niet goedgekeurd. De order staat daarom nog steeds op niet
betaald. Er zijn volgens onze gegevens door u twee betaalpogingen gedaan. De
eerste poging mislukte door een ongeldig creditcardnummer, de tweede poging
omdat de kaartuitgever niet wordt herkend. U kunt product X eventueel handmatig
nog per bankoverschrijving betalen of nogmaals proberen te bestellen met
creditcard. Uw eerdere bestelling zal hierbij worden genegeerd en u hoeft zich
dan ook geen zorgen te maken dat dit bedrag alsnog zal worden afgeschreven.
Met vriendelijke groet, etc, etc.”
Maar Ed wil geen
gezeur:
“Ik bestel over de hele wereld software met
mijn creditcard, nooit problemen!!! Ik annuleer hierbij de bestelling en ga de
software wel in de VS of HongKong kopen, daar herkennen ze Mastercard wel, ook met
een typefout. Tjonge jonge zeg, het gaat om 5 euro!”
Goed, het loopt
deze keer niet uit op een scheldpartij, maar ik heb me vaak afgevraagd hoe dat
toch komt: gedragen mensen zich anders als ze geen oogcontact hebben? Natuurlijk!
Hoe vaak lopen e-maildiscussies niet uit de hand, omdat mensen elkaar verkeerd
begrijpen? Verschuilen mensen zich achter een hotmail-adres en denken ze dan ongegeneerd
alles maar te kunnen roepen? Ja! Maar het is ook omdat mensen online winkelen
nog steeds een beetje eng vinden, ook al worden ze als consument – juist bij
online winkelen! - goed beschermd. Een ding is duidelijk: aan mijn boek met
tips om aardig gevonden te worden heb ik als kleine webwinkelier helemaal
niets. Gewoon zakkenvullen dan maar?
Gonny van der Zwaag, softwareredacteur
Onderwerpen: Weblogs | 1 Reactie »
YouTube
19 januari, 2007
Eén van de leukste nieuwe dingen die de laatste jaren op internet
zijn verschenen, vind ik de site YouTube. De gebruikersinterface ziet er niet
uit, de beeld- en geluidskwaliteit van de filmpjes laat in de meeste gevallen
ernstig te wensen over, maar de lol is er niet minder om. Ik heb de leukste
dingen ontdekt, zoals vergeten tv-optredens van Sjef van Oekel en foute
videoclips van Boney M uit de jaren zeventig. Blijkbaar hebben een hoop mensen
hun videobanden zitten digitaliseren en deze beelden op YouTube gezet.
Het is
jammer dat het audiovisuele bronmateriaal bij het converteren naar Flash maar
een maximale bitrate van 350 kilobits per seconde krijgt en het geluid wordt
omgezet naar mono. Ik zou er graag voor willen pleiten om de beeld- en geluidskwaliteit
te verbeteren. Daar wringt precies de schoen: van insiders uit de
internetwereld heb ik begrepen dat ze ontzettend veel dataverkeer verstoken en
dat er elke maand geld bij moet. Als ik onbeperkt video’s zou kunnen kijken in
beeldvullend formaat, dan heb ik daar best een paar euro per maand voor over.
Op deze manier worden de kosten voor opslag/dataverkeer door de gebruikers
gedragen en wordt de videodienst rendabel.
Veel beeldmateriaal wordt vanwege
auteursrechten van de site gehaald. Rechthebbenden vrezen namelijk
inkomstenderving. Persoonlijk denk ik dat het wel meevalt. Veel filmpjes zijn
promotie voor de artiesten en stimuleren de verkoop. Als mensen het echt goed
vinden en de allerbeste kwailteit willen, dan kopen ze het materiaal toch wel op
cd of dvd, op voorwaarde dat het wel verkrijgbaar is.
Het is vooral het
anarchistische karakter wat mij aanspreekt bij YouTube. Zolang de filmpjes niet
kwetsend zijn of inbreuk maken op iemands privacy mag wat mij betreft in
principe alles geplaatst worden. Stiekem droom ik van een supergrote harde
schijf waarop alle wereldwijd gemaakte filmpjes gezet kunnen worden. Dan hoeven
we nooit meer zelf programma’s van de tv op te nemen. Dit betekent nooit meer
zoeken naar zelf opgenomen videobanden of dito dvd’s. U laat een zoekopdracht
los op YouTube en binnen een paar seconden verschijnt het gezochte filmpje op
het beeldscherm. Wat zal het leven dan toch mooi zijn!
Website: www.youtube.com
Marc Boersma
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
Games-walhalla
16 januari, 2007
Bij mij thuis is het echt een games-walhalla, tenminste…
als je ervan houdt dat je thuis struikelt over de kabels van de PlayStation 2,
de Xbox en de Nintendo-DS die (bijna) permanent aan de stroom hangt. Maar goed,
het moet echt blijven liggen, want a) Prince of Persia III is nog steeds niet
uitgespeeld, b) de kinderen van de buren zijn nog lang niet klaar met het
redden van SpongeBob en ondergetekende probeert krampachtig haar score (level
16) van Big Brain Academy te verbeteren. Tot diep in de nacht maak ik
tangrammen compleet, zoek ik setjes, maak ik rekensommen en probeer ik de
logica te zien achter wiskundige figuren. En als het dan wéér niet is gelukt,
moet ik me bedwingen om mijn Nintendogs niet te mishandelen en ze gewoon niet
meer te eten te geven (gewoonweg irritant, zo blij als ze zijn als je na
maanden negeren weer eens een aai over hun kop geeft).
Waar hardcore gamers als Gerard en Donato zich
vermaken met ‘echte’ spellen als Star Wars Battlefront 2, Fear en Titan Quest en maar niet
uitgepraat raken over de geweldige graphics, experience points en de ai van hun
gamesfiguren, voel ik me wel een beetje een kneus. Na een jaar Rayman heb ik de
moed dat ik het spel ooit zal uitspelen, maar opgegeven. Twee skivakanties en
vele weekenden later ben ik nog steeds niet verder gekomen dan een paar
wereldjes (ik moest opnieuw beginnen omdat ik aan het eind van de rit niet
genoeg ‘lumps’ had verzameld – ze hadden aan het begin weleens mogen vermelden
hoeveel van die krengen ik dan eigenlijk had moeten hebben!
Wat is er nou eigenlijk zo leuk aan gamen? Je valt
regelmatig te pletter, wordt neergeknald, moet rennen en springen voor je
leven, om uiteindelijk weer opnieuw te moeten beginnen omdat je niet al je
vriendjes hebt gered, die eindbaas te sterk voor je was of niet genoeg energie
meer hebt. Misschien moet ik toch maar gewoon op breicursus. Zal die trui ook
wel niet af komen omdat de wol op is (tsja, had je aan het begin maar meer
kno
tjes moeten kopen)…
Astrid Hesseling, eindredacteur
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
PCM gaat multimediaal
11 januari, 2007
Dankzij de ontwikkeling van breedbandinternet wordt het mogelijk om op websites professionele multimediacontent aan te bieden. Ook op PCMweb willen we graag film en geluid aan onze bezoekers aanbieden. Maar om op een professionele manier multimedia te maken, moet je wel professionele kennis in huis hebben. Daarom stuurde VNU een aantal redacteuren op een spoedcursus Film & Montage. Drie keer raden wie daar ook heen mocht? En met spoed bedoel ik ook spoed. De cursus duurde drie dagen waar we 12 uur(!) onderricht kregen in de nobele kunst van het camerawerk en het fijnere priegelwerk van de eindmontage. Na deze drie inspannende dagen moesten we zelfstandig een scenario schrijven, een halve dag filmmateriaal schieten en dan nog eens een dag van 12 uur het materiaal monteren. Ik voelde me net Trinity (uit The Matrix) die even de instructies van een helikopter naar haar hersenen gedownload kreeg.
besloot om een filmpje te maken waarin ik de weg volg van een testproduct dat bij
ons binnenkomt naar de recensie in het TestCenter. Ik vond een gewillig
‘slachtoffer’ in de persoon van testredacteur (who else?) Gerard Sombroek. Stagiair
Frank kreeg de bijrol. Aangezien Gerard en ik beide een goed gevoel voor humor
hebben (vinden we zelf) besloten we om een grappige blik achter de schermen te
geven, waarbij we alle stereotiepe vooroordelen over redacteuren de revue laten
passeren. Humor is moeilijk over te brengen in de vorm van film, maar met onze
jeugdige arrogantie en enthousiasme moest het toch lukken.
Op
een dinsdagochtend in de laatste week van 2006 heb ik het filmpje geschoten. De
locatie was de PCM-redactie. Toeval wil dat er die middag een kerstborrel was
georganiseerd op de redactie. Erg leuk natuurlijk, maar niet echt handig wanneer
er constant mensen van de catering met dienbladen en karretjes over de afdeling
rijden en er collega’s om de minuut komen informeren wanneer de wijn klaar
staat. Er moet immers een chronologische consequentie in de beelden zitten en
wanneer je in een shot een cateringsmurf met een karretje voorbij ziet komen
dan moet je dat ook zien in het volgende shot dat van een ander camerastandpunt
(zogenaamd) komt. Veel shots bleken dus onbruikbaar op de digitale
montagetafel. Hierboven kun je het eindresultaat zien.
Wij
hebben enthousiaste plannen voor multimediacontent op PCMweb, maar we zijn
natuurlijk heel benieuwd naar wat jij leuk en interessant vindt. Wat voor
filmpjes zou jij op PCMweb willen zien? Nuttige filmpjes van bijvoorbeeld een Vista-workshop,
interviews met belangrijke mensen in pc-land, een blik achter de schermen bij
PCM? En moet het serieus zijn of juist grappig? Wat vinden jullie goede
voorbeelden van multimediacontent op andere websites? Laat het ons weten zodat
we PCMweb nóg beter kunnen maken.
Donato Ranzato, internetredacteur
Onderwerpen: Weblogs | Geen reacties »
Password perikelen
8 januari, 2007
Altijd leuk zo’n weekje vakantie. Lekker even eruit, even alles vergeten. Maar je kunt soms ook teveel vergeten in een week tijd. Lekker uitgerust zet ik bij thuiskomst de pc aan. Helemaal klaar om even snel online de bankzaken te regelen, en de schade te inspecteren van een weekje strand, restaurants en taxfree shopping.
Ik probeer in te loggen. “Gebruikersnaam of wachtwoord onbekend”. Lekker dan! Ik weet toch zeker dat ik het goed had ingetikt. Even checken: geen caps lock aan? Niet per ongeluk een spatie gebruikt? Nee, echt niet. Nogmaals proberen. Weer dezelfde melding. Hmm, dan maar even mijn wachtwoord opvragen via de mail. Helaas, dat gaat niet bij de Postbank, zal waarschijnlijk iets te maken met de vele phishing mails van de laatste tijd.
Net voordat ik voor de derde keer probeer in te loggen zie ik de melding bovenin: “Let op, als u uw gebruikersnaam of wachtwoord drie maal verkeerd intikt wordt uw account geblokkeerd.“ Te laat. Mijn vinger hangt al boven de enter toets en is niet meer te stoppen. Het resultaat: Een rode tekst in beeld: ”Uw account is geblokkeerd. Binnen vijf werkdagen ontvangt u per post uw gebruikersnaam en een ontvangsbewijs waarmee u uw wachtwoord kunt ophalen bij het postkantoor bij u in de buurt.” Fijn! Dat betekent dus vijf dagen geen geld overmaken, geen saldoinformatie opvragen en geen rekeningen betalen.
Gelukkig komt vier dagen later, net voor het weekend, de verlossende brief binnen waarin staat dat ik vanaf de volgende werkdag mijn wachtwoord mag afhalen op het postkantoor Waterlooplein. WTF? Volgende werkdag? Dat is dus pas maandag! Postkantoor Waterloopplein? Dat is bepaald niet in de buurt! Helaas, dat wordt dan weer een paar uur vrij nemen…
Ik waardeer het zeer dat de Postbank begaan is met de veiligheid van mijn online bankzaken, maar toch, gebruiksonvriendelijker dat dit kan het bijna niet. Waarom moet de toegang meteen definitief geblokkeerd worden na drie foute pogingen? Dan kan toch ook voor een paar uur? Waarom niet mijn wachtwoord per post naar mijn huisadres gestuurd (apart van mijn lognaam natuurlijk)? Waarom kan ik niet vooraf een “trusted” emailadres opgeven waar mijn wachtwoord naartoe gemaild kan worden als ik het vergeet? Goedbeschouwd kan een buitenstaander vrij weinig met een inlognaam en wachtwoord, want om geld over te maken heb je voor elke transactie ook nog een aparte TAN-code nodig, die pas via SMS gegenereerd wordt op het moment dat hij nodig is.
Ik ben over het algemeen best te spreken over de online dienst van de Postbank (al had ik liever een nieuwe versie van Girotel gezien), maar er zou m.i. toch eens een betere oplossing gevonden moeten worden voor het vergeten van wachtwoorden. Als ik het al vergeet, hoe moet het dan met alle ouderen die ook steeds vaker afhankelijk zijn van dit soort online diensten? Ik heb gelijk maar een goede password manager aangeschaft om herhaling te voorkomen.
Hans Huter - Manager Online
Onderwerpen: Zonder rubriek | 2 Reacties »