IJdelheid is de belangrijkste drijfveer achter succesvolle internetgemeenschappen
27 april, 2007
In een recente
toespraak opperde IRC-Galleria-oprichter Tomi Lintelä dat ‘negatieve’ emoties,
zoals ijdelheid, egostreling en wraak, de belangrijkste drijfveren zijn voor
mensen die actief zijn op internetgemeenschappen als MySpace, Flickr en Hyves. Positieve beweegredenen zoals het helpen van andere gebruikers of nieuwe dingen leren staan
op de tweede plaats.
IRC-Galleria is de meest actieve webgemeenschap in Finland
en misschien zelfs in de wereld. IRC-Galleria lijkt op Flickr en gebruikers kunnen op
de site foto’s plaatsen en reageren op de foto’s van andere gebruikers. Gekeken
naar de maandelijkse activiteiten van de gebruikers presteert de site beter dan
succesvolle webdiensten als MySpace. IRC-Galleria heeft 2,2 miljard pageviews
per maand en 700.000 unieke bezoekers per week. 90 procent van de
geregistreerde gebruikers komt minstens één keer in de week langs op de site. Tomi
Lintelä weet dus waar hij het over heeft.
De negatieve beweegredenen die actieve gebruikers hebben, zijn afhankelijk van hun leeftijd. Jonge gebruikers willen meestal de goedkeuring krijgen van hun
‘meerderen’ in de gemeenschap. Ze verzinnen een alterego met een bijbehorende persoonlijkheid,
presteren dit aan de gemeenschap en willen dan vervolgens horen hoe ‘kewl’ ze
zijn. Oudere gebruikers – die zelfverzekerder zijn – willen ook horen hoe leuk
ze zijn, maar ze gaan iets subtieler te werk. Ondanks dat ze over het algemeen zelfverzekerder zijn, zijn voor oudere gebruikers
aandacht en egostreling nog steeds de belangrijkste beweegredenen dat ze actief zijn op een internetgemeenschap.
Een tweede
interessante observatie die Lintelä maakte in zijn toespraak was dat verschillende waarderingssystemen
(de populairste foto, de populairste gebruiker, de foto met de meeste reacties)
in sommige culturen goed werken, maar in andere culturen niet. Finnen zijn over het algemeen zeer bezorgd over de ongelijkheid in de wereld. Deze ongelijkheid wordt gepromoot wanneer gebruikers en hun activiteiten verschillend gewaardeerd worden.
Digitale waarderingssystemen werken dus niet op Finse internetgemeenschappen.
Wat Lintelä
vertelde in zijn toespraak was niet echt baanbrekend of revolutionair. Maar
aangezien er – voor zover ik weet - nog nooit een wetenschappelijk onderzoek is
gedaan naar het sociale leven van internetgemeenschappen komen Lintelä’s
theorieën daar het dichtste bij in de buurt.
Dus, waarom plaats
ik dit stukje op het weblog? Wat is mijn motivatie? Wil ik de goedkeuring van andere mensen (die ik
niet eens persoonlijk ken)? Wil ik showen met de kennis van Tomi Lintelä? Wil
ik laten zien dat ik verstand van zaken heb? Doe ik het omdat het moet van
mijn hoofdredacteur? Of wil ik een gesprek sturen en zien hoe mensen reageren?
Misschien een
combinatie van bovenstaande beweegredenen. In ieder geval zou ik het
waarschijnlijk niet doen wanneer ik meer bescheiden was. Eens kijken wie er als
eerste de ijdelheid heeft om te reageren. En waarom reageert u eigenlijk op
weblogs?
Donato Ranzato, internetredacteur
Onderwerpen: Donato Ranzato | 1 Reactie »
Criminelen in cyberspace
26 april, 2007
Vorige week organiseerde internetprovider Tiscali op de bovenste etage van de Rembrandt Tower (Wat een uitzicht!) in Amsterdam een bijeenkomst over veilig internetten. Daar sprak onder andere de bekende misdaadjournalist John van den Heuvel over cybercriminaliteit. Hij behandelde in het kort de belangrijkste ontwikkelingen en vertelde dat topcriminelen als Willem Holleeder niet van het internet als communicatiemiddel gebruik maken.
Dat is begrijpelijk: iedereen via internet communiceert valt, vroeg of laat, toch wel te traceren. Wie volledig anoniem op internet wil opereren, moet doorgaans veel moeite doen. Natuurlijk bestaan er anonieme proxyservers waamee u als het ware onzichtbaar kunt internetten, maar als een gerechtelijke instantie op haar strepen gaat staan, moeten de gegevens over uw surfgedrag toch bekend gemaakt worden. Natuurlijk kunnen criminelen ook mails versturen vanuit een internetcafé, maar als daar beveiligingscamera’s hangen worden ze ineens een stuk minder anoniem. Toch is er een techniek om redelijk waterdicht geheime boodschappen via internet te versturen: steganografie. Met deze techniek wordt informatie in een foto verstopt. Als u de foto bekijkt, ziet u niets bijzonders. Iemand met technische kennis van zaken is in staat om de tekstinformatie uit deze foto te destilleren.
Cybercriminaliteit is iets van de laatste tien jaar. Cybercriminelen zijn de opvolgers van de witteboordcriminelen, intelligente mannen in driedelig pak die via schimmige financiële constructies de samenleving een poot probeerden uit te draaien. Echte grote cybercriminelen snappen vaak zelf niets van internet. Ze hebben vaak goed betaalde nerdjongetjes in dienst, die voor hen de zaakjes opknappen die het daglicht niet kunnen verdragen. Ze worden ook steeds innovatiever. Vanuit mijn eigen internetachtergrond kan ik mij nog een geval herinneren waarbij een aantal dubieuze heren, gewapend met usb-stick waarop discutabele software stond, vanuit een internetcafé in de Leidsestraat te Amsterdam spam aan het versturen waren. Waar deze ontwikkelingen gaan eindigen weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat de consument als nooit tevoren op haar hoede moet zijn voor gevaren in cyberspace.
Marc Boersma, redacteur
Onderwerpen: Marc Boersma | Geen reacties »
Dom, dom, dom!
25 april, 2007
‘Vijf Afrikanen gearresteerd wegens internetfraude.’ Het was
vandaag op verschillende nieuwssites te lezen. De politie heeft op 23 april vijf
verdachten van grootschalige internetfraude en witwassen aangehouden. Twee van
hen konden op Schiphol in de kraag worden gevat, de rest werd in een woning aan
de KNSM-laan in Amsterdam opgepakt. De groep die afkomstig is uit West-Afrika,
stuurde e-mails de wereld rond en stelden hun slachtoffers veel geld in het
vooruitzicht, bijvoorbeeld vanwege een erfenis of het winnen van de loterij. Om
het geld te ontvangen, moesten de gedupeerden een flink bedrag vooruitbetalen. Terwijl
de grote ‘prijs’ natuurlijk nooit werd uitbetaald.
Dit soort oplichtingpraktijken is natuurlijk niet nieuw.
Sterker nog, deze onzichtbare bendes slaan al jaren toe en het heeft wel erg
lang geduurd voordat de politie eens in actie komt. Nu er dan eindelijk een
samenwerking met de Amerikaanse justitie is, worden er opeens arrestaties
verricht. Het werd tijd!
Toch zijn er drie vragen die mij behoorlijk bezighouden; 1)
Waarom zijn het alleen Afrikanen die zich op deze vorm van oplichting richten?
2) Waarom opereren ze vanuit ons koude kikkerlandje? En 3) Hoe dom moet je zijn
om met open ogen in deze val te lopen?
In het voormalige Oostblok worden regelmatig complete
vrachtwagens leeggeroofd, in Colombia leeft een hele natie op het vervaardigen
van drugs en in Irak en Afghanistan vinden vele onschuldige burgers de dood, maar
kennelijk blinken de West-Afrikanen uit in oplichting per mail. Er zal vast een
plausibele reden voor zijn – en die ga ik hier vast straks onder mijn weblog
lezen – maar tot nu toe tast ik volledig in het duister. Waarom zijn het bijvoorbeeld geen Chinezen, Taiwanezen of Hagenezen, om zo maar drie willekeurige creatieve
bevolkingsgroepen te noemen? Laat het mij weten!
Ook bestaat er nog een fikse meute met veel geld (je moet
immers eerst een fiks bedrag vooruit betalen) en weinig hersens. Of is het echt
zo dat hebzucht blind maakt? Bovendien ben je ook niet helemaal van deze wereld,
als je er nu nog – na jarenlange
publiciteit en waarschuwingen – blindelings vertrouwt op de ‘goedheid’ van de computerende
medemens. Want of die nou uit Afrika of uit Amsterdam-Noord komt, zodra er per
mail om geld wordt gevraagd, dienen toch alle alarmbellen af te gaan?
Edwin Ammerlaan, hoofdredacteur
Onderwerpen: Edwin Ammerlaan | 3 Reacties »
Intel Developer Forum, Beijing
23 april, 2007
Zoals verwacht houdt Intel zijn halfjaarlijke conferentie weer niet voor niets: het IDF is het mekka van elke Intel-fan waar nieuwe producten en nieuwe technieken in rap tempo de revue passeren. Onder de rook van Beijing ligt de focus van het IDF ditmaal op mobile computing – Santa Rosa en een nieuwe UMPC-chipset behoren tot de onderwerpen. Maar uiteraard is dat niet alles.
Wireless lan
Elke laptop en mobiele telefoon is voorzien van meerdere radio’s voor het zenden en ontvangen op de gsm-, gps- of wireless lan-band. Het probleem met het groeiende aantal radio’s is dat ze elkaar storen, waardoor de effectiviteit steeds lager wordt. Intel denkt het probleem gedeeltelijk op te kunnen lossen door een soort van dynamische radio te bouwen, die zich constant aanpast aan het soort data dat verzonden moet worden. Een prototype voor laptops is al gereed: de chip meet 3 bij 3 millimeter en is voorzien van zes antenne’s, waarvan er drie bedoeld zijn voor wifi en drie voor bijvoorbeeld wimax. In plaats van constant meerdere radio’s te gebruiken moet het zo mogelijk worden om één radio afwisselend voor andere data te gebruiken. Dit proces gebeurt volgens Intel transparant voor de gebruiker. Wanneer het prototype zijn weg vindt in laptops is niet bekend, Intel gokt voorlopig op 2008.
De co-processor is terug
Computergebruikers van de oude stempel kunnen zich de co-processor nog wel herinneren. Dit oude relikwie uit het 386-tijdperk is weer helemaal ‘hot’, alleen dan onder de naam ‘accelerator’. Zowel AMD als Intel gaan in de komende tijd vol inzetten op deze accelerators, AMD onder de naam Torrenza en Intel met Geneseo. Intel is van plan deze co-processoren aan de pci-express-bus te koppelen. Er komen verschillende soorten co-processoren, specifiek voor bepaalde taken. Aanvankelijk gaat de aandacht van Intel uit naar een rekenintensieve accelerator, een multimedia-accelerator en een accelerator die snel overweg kan met vaste algoritmen om zo het verwerken van embedded content te versnellen. Geneseo-accelerators zullen compatibel zijn met de komende pci-express-architectuur; de definitieve specificatie moet rond de tweede helft van 2008 gereed zijn waarna de hardware eind 2009 beschikbaar moet zijn.
Serial-ata wordt sneller
Een maand geleden is de serial-ata-standaard opgewaardeerd naar versie 2.6. Veel interessante vernieuwingen bevat de nieuwe standaard niet, de meest opzienbarende is een nieuwe mini-connector voor 1,8”-drives. Wel wordt druk gewerkt aan sata-3 oftewel sata600, de echte opvolger van het huidige sata-2. De nieuwe sata-3 krijgt een verdubbeling van de doorvoersnelheid met zich mee (naar 6 Gbps). Dankzij de switching-techniek kunnen meerdere sata-drives aan één kabel gehangen worden, waardoor deze snelheid ook daadwerkelijk benut kan worden. Wie meer interesse heeft in het gebruik van flashgeheugen in zijn computer: de ONFI 2.0-standaard specificeert het gebruik van high-speed flash-geheugen waar technieken als Vista’s ReadyBoost flink van kunnen profiteren.
45 nanometer…
Rond het einde van 2007 krijgt de Core 2-architectuur een refresh: zowel voor de desktop als de notebook wordt het productieproces van 65 nanometer verkleind naar 45 nanometer. De codenaam die Intel aan deze processorkern geeft is ‘Penryn’. De Penryn-processoren zijn compatibel met de huidige chipsets, op als voorwaarde dat deze met een frontside bus van 1333 MHz (desktop) of 800 MHz (notebook) overweg kunnen. Door de kleinere kern ontstaat er meer ruimte voor cache: 6 MB voor de Core 2 Duo en 12 MB voor de Core 2 Quad – dat is 50 procent meer cachegeheugen dan de huidige modellen. Verder worden de Penryn-processoren met de nieuwe SSE4-instructieset uitgerust en moet een Super Shuffle Engine ervoor zorgen dat deze instructies op een zo optimaal mogelijke manier worden uitgevoerd. Mobiele gebruikers zullen blij zijn te zien dat Intel verbeteringen heeft aangebracht in het energiebeheer: dankzij Deep Power Down Technology moet de processor in idle-state flink minder energie verbruiken dan voorheen. Intel claimt dat de overstap van 65 naar 45 nanometer een snelheidsvoordeel tot wel 40 procent met zich meebrengt. Hoewel de benchmarkresultaten die Intel zelf presenteert weinig zeggen door het vergelijken van verschillende kloksnelheden (de eerste Penryn-processor draait aanvankelijk op 3,33 GHz, tegenover de huidige 2,93 GHz voor de Core 2 Extreme X6800) moet vooral de nieuwe SSE4-instructieset voor flink wat extra performance zorgen. Intel claimt dat een aan SSE4 aangepaste versie van de DivX-encoder maar liefst tweemaal zo snel werkt dan met de huidige Core 2 Duo met SSE3-instructieset en bij het benchmarken van een aan SSE4 aangepaste versie van Windows Media Encoder weet de Penryn de Core 2 Duo te verslaan met een encodingtijd van 18 tegen 29 seconden.
…en 32 nanometer
Na Penryn houdt het niet op. Intel is vastbesloten elke twee jaar een compleet nieuwe architectuur te introduceren. Het tussenliggende jaar wordt gebruikt om de dan actuele architectuur een stap te verkleinen. Dat betekent dus dat de 45 nm Penryn opgevolgd word door een nieuwe architectuur op 45 nm en dat deze architectuur in 2009 de overstap zal maken naar 32 nanometer. Intel heeft de toekomstige processoren al codenamen toegewezen:
- Intel Core 2 Duo, 2006, 65nm, nieuwe microarchitectuur
- Penryn, 2007, 45nm, nieuwe busfrequentie/features
- Nehalem, 2008, 45nm, nieuwe microarchitectuur
- Westmere, 2009, 32nm, nieuwe busfrequentie/features
- Sandy Bridge, 2010, 32nm, nieuwe microarchitectuur
Van vier naar acht…
Ook lijkt de aanval op AMD’s Barcelona nu geheel geopend. Intel is niet van plan om AMD als eerste met een acht-core systeem op de markt te laten komen en gaat dezelfde truc toepassen die AMD in zijn Quad FX-techniek hanteert: twee quadcore-processoren op één moederbord laten samenwerken. Hoewel Intel uiterst vaag blijft over details, staat de naam van deze techniek al wel vast: Skulltrail. Daarmee is ook in één klap duidelijk dat de techniek vooral bedoeld is voor gamers en mediafanaten met een ruime portemonnee. Naast twee processorsockets biedt het Skulltrail maar liefst vier pci-express*16-sloten, in theorie voldoende voor acht grafische cores (door bijvoorbeeld vier dual-gpu-kaarten in sli of Crossfire aan te sluiten). Het Skulltrail-platform is gebaseerd op de ‘Stokely’-serverarchitectuur en maakt gebruik van twee Yorkfield-processoren die aanvankelijk op 3 GHz zullen draaien. Omdat de architectuur uit de serverwereld afkomstig is erft Skulltrail een aantal eigenaardigheden hiervan, zoals het verplichte gebruik van peperdure fb-dimm’s in plaats van normaal ddr2- of ddr3-geheugen. Intel verwacht niet dat Skulltrail een product voor de massa zal worden.
…en van acht naar tachtig
Naast de traditionele processor lijkt Intel zich ook steeds serieuzer te richten op een nieuw soort processor die uit kleine, verschillende kernen bestaat. Aan deze kernen kunnen op dynamische wijze verschillende taken worden toegewezen. Om elke kern toegang tot het geheugen te geven zonder gebonden te zijn aan een langzame northbridge, wordt het geheugen als het ware als een sandwich op de processor geplakt. Dankzij koperbindingen heeft elke kern direct toegang tot een stuk geheugen. Een eerste prototype met 80 kernen is volgens Intel in staat de 2 teraflop-grens te doorbreken. Overigens moeten dergelijke processoren (voorlopig) niet gezien worden als concurrent voor de huidige cpu’s. Ze zijn beter geschikt om te dienen als ondersteunende processor (bijvoorbeeld voor de afhandeling van communicatietaken) of als accelerator.
Santa Rosa
Het notebookplatform krijgt een opfrisser in de vorm van Santa Rosa, dat begin mei op de markt moet komen. Santa Rosa staat voor de combinatie van een nieuwe chipset, een nieuwe processorfamilie en een nieuwe wlan-chipset. De nieuwe chipsets voor Santa Rosa zijn de GM965 (geïntegreerde graphics), PM965 (géén graphics) en de GL965 (low-budget graphics). De nieuwe grafische core is stukken sneller dan zijn voorganger, de 945GM – tot 40%, aldus Intel. Uiteraard is de grafische chipset compatibel met Windows Vista Aero Glass. De huidige mobiele Core 2 Duo-processoren krijgen een upgrade en draaien niet alleen op een 800 MHz frontside-bus met 4 MB aan geheugen, ook maakt Intel vanaf nu gebruik van Enhanced Dynamic Acceleration Technology. Deze technologie zorgt ervoor dat de processor bij singlethreaded applicaties minder energie verbruikt. Tegelijkertijd wordt de kloksnelheid van de actieve core verhoogd – vergelijkbaar met overklokken, maar dan binnen de specificaties. Santa Rosa biedt ook compatibiliteit met 802.11n (volgens de draft-standaard) dankzij de nieuwe Intel Wireless WiFi Link 4965AGN-chipset. Intel promoot het gebruik van 802.11n voor het streamen van high definition media-bestanden, al blijft het de vraag hoe het met de compatbiliteit met andere pre-N-productens staat. Als laatste is Santa Rosa voorzien van Intel Turbo Memory, voorheen ‘Robson’. Dit houdt in dat flashgeheugen op het moederbord geplaatst kan worden als buffer tussen het geheugen en de harde schijf, wat het terugkeren uit de hibernate-stand en het opstarten van programma’s flink sneller moet maken. In een vergelijking tussen twee systemen, één met en één zonder Intel Turbo Memory zijn de verschillen duidelijk zichtbaar. Het systeem zonder Turbo Memory doet er 39 seconden over om vanuit Hibernate-stand terug te keren naar Windows en een serie applicaties te herstarten. Het systeem mét Turbo Memory doet hier slechts 18.1 seconden over. Intel verwacht dat tegen het einde van 2007 vrijwel alle verkochte Intel-notebooks met het Santa Rosa-platform zijn uitgerust.
Santa Rosa Versie 2?
Intel verklapt alvast dat de opvolger van het Santa Rosa-platform de codenaam Montevina met zich meekrijgt. Het Montevina-platform zal gebruik maken van een mobiele 45nm Penryn-processor en onder andere verbeteringen aanbrengen in de omgang met high definition videomateriaal. De componenten zullen een schaalverkleining van maar liefst 40% ondergaan voor betere integratie in mini-/subnotebooks en Montevina zal ook het debuut vormen van draadloos breedband internet, oftewel wimax. Wimax betekent geenszins een einde aan wifi: Intel claimt dat de wifi-doorvoersnelheid bij Montevina viermaal zo hoog zal zijn.
Centrino Pro
Vooraan promoot Intel hun Centrino-platform voor de consument en de Centrino Pro voor zakelijk gebruik. Centrino Pro zet zwaar in op virtualisatie en Intel Active Managament Technology, waarmee notebooks optimaal beheerd kunnen worden (zowel bedraad als draadloos) en de beveiliging flink opgevoerd is. Verder maakt Centrino Pro gebruik van het Santa Rosa-platform, met alle voordelen van dien.
Nieuw geheugen
Eén van de grote verrassingen van het IDF is de introductie van een compleet nieuw type geheugen: Phase Change Memory (PCM). Dit geheugen moet het gat tussen het snelle maar dure en vluchtige dram en het goedkope maar langzamere flashgeheugen opvullen. Aanvankelijk zal Phase Change Memory gebruikt worden voor toepassingen waar nu van flashgeheugen gebruik wordt gemaakt, zoals bij Intel Turbo Memory. Naast de hogere snelheid heeft PCM een ander voordeel boven flash: het kan meer dan één miljoen keer beschreven worden, wat zeker tweemaal zo veel is als het huidige flashgeheugen. Uiteraard heeft Intel een prototype van het Phase Change Memory gereed (codenaam Alverstone). Dit prototype is vooralsnog 128 Mbit (16 MB) groot.
De umpc leeft…
De umpc is niet dood! Intel gelooft nog heilig in apparaten die het gat tussen mobiele telefoon/pda en laptop moeten opvullen, maar realiseert zich wel dat de huidige umpc geen deuk in een pakje boter slaat. Daarom probeert Intel het opnieuw met een nieuw umpc-platform, codenaam McCaslin. McCaslin maakt gebruik van nieuwe processoren (Intel A100 en A110), een nieuwe chipset (Intel 945GU Express, codenaam ‘Little River’) en de Intel ICH7U controller. De twee nieuwe processoren hebben de codenaam Stealey meegekregen en draaien op 600 MHz (A100) of 800 (MHz). Ze zijn voorzien van 512 KB aan l2-cache, worden geproduceerd op 90 nanometer en draaien vermoedelijk nog op een 533 MHz frontside-bus. Intel is vrij duidelijk over het energieverbruik, dat nagenoeg onveranderd is gebleven. Hiermee blijkt de achilleshiel van de huidige umpc’s ook bij het nieuwe McCaslin-platform intact. Umpc’s gebaseerd op dit nieuwe platform moeten vanaf de zomer verkrijgbaar zijn en het gros zal geleverd worden met Windows Vista.
A new kid on the block
Het lijkt erop dat Intel zelf ook wel inziet dat de hoge energieconsumptie dodelijk is voor de huidige umpc’s. Daarom wordt er achter de schermen druk gewerkt aan een compleet nieuwe umpc-architectuur met de naam Menlow. Deze architectuur is vanaf de grond af aan opgebouwd voor mobiel gebruik en maakt gebruik van een 45 nm-processor (Silverthorne) en een bijbehorende chipset (Poulsbo). Een compleet moederbord is amper groter dan een speelkaart, wat kleinere ontwerpen mogelijk maakt dan we tot nu toe gezien hebben. Dat zorgt dan ook meteen voor een nieuwe subcategorie van umpc’s: de mid, oftewel Mobile Internet Device. Deze umpc’s zijn amper groter dan een pda maar kunnen normale webpagina’s, zoals YouTube, probleemloos weergeven – net zoals op de desktop. Dankzij geïntegreerd gprs, wifi of zelfs wimax moet het met deze apparaten mogelijk zijn om altijd en overal verbinding met het internet te hebben. Wanneer Intel van plan is met de eerste mid’s te komen is niet bekend, maar wel is inmiddels duidelijk dat Intel naast Vista ook Linux wil laten draaien op deze apparaten. Deals met Red Flag en Ubuntu zijn al afgehandeld.
Xander Hoose, redacteur hardware
Met dank aan Tweakers.net (afbeeldingen)
Onderwerpen: Xander Hoose | Geen reacties »
“We’re taking a risk based approach”
20 april, 2007
Waarom hoeven Japanse zakenmensen hun laptop niet aan een staalkabel te leggen? Simpel: Japanners stelen niet. Dat kan scheve gezichten geven bij medewerkers van een internationaal bedrijf: terwijl het personeel van een Amerikaanse of Europese vestiging wordt lastiggevallen met allerhande vervelende beveiligingsmaatregelen zoals dongles, encryptie en laptopkabels, gaan hun Japanse collega’s fluitend naar hun werk. Ze laten hun laptoptas gewoon in de trein achter, want er is toch wel iemand die ‘m terugbezorgt.
Afgelopen maandag en dinsdag vond in Amsterdam het Forrester Security Forum plaats. Aan de hand van thema’s als social engineering, identity management en disaster recovery gaven Forrester-analisten en experts uit de praktijk inzicht in de do’s en don’ts op het gebied van informatiebeveiliging. Zo’n conferentie kan erg saai zijn, met slaapverwekkende termen als governance, contingency, ISO 17799 en compliance. Er is altijd wel iemand die aanbeveelt om met ‘quick wins’ te beginnen of te zorgen dat IT ook als probleem van de business wordt gezien. Maar je kunt het ook spannend maken. Zoals Andreas Wuchner van farmaceutische bedrijf Novartis. IT-security wordt vaak gezien als een kostenpost: je stopt veel geld in je beveiliging, maar vervolgens gebeurt er… als het goed is helemaal niets!
Om geld los te krijgen voor een project rond Identity Management moest Wuchner interne sponsors vinden. Hij bedacht daarom een ludieke aanpak: wat zou je doen als je elke dag 30 minuten zou kunnen besparen. Sommige Novartis-medewerkers zagen het als kans om elke dag een halfuur eerder naar huis te gaan, anderen zagen kansen om eindelijk eens aandacht te besteden aan een interessant project. Omdat het bedrijf veel duurbetaalde toponderzoekers in dienst heeft die de hele wereld afreizen, is er geen tijd te verliezen als ze een willekeurig Novartis-kantoor binnenwandelen. Ze moeten meteen kunnen inloggen en aan het werk gaan. Stoeien met 20 verschillende wachtwoorden voor verschillende bedrijfsapplicaties, verschillende netwerk-credentials voor elk subkantoor, de onderzoekers hebben er het geduld en de tijd niet voor. ‘Reduced sign-on’ (want ‘single sign-on’ bleek toch te ambitieus) was een groot succes, zoals bijna elke businesscase die op een dergelijke conferentie wordt gepresenteerd.
Heel Amerikaans, net als het advies dat over bovenstaand voorbeeld met laptopkabels werd gegeven. Want hoe moet je reageren als de medewerkers gaan klagen dat hun Japanse collega’s niet aan al die stomme beveiligingsregels hoeven voldoen? Het advies van Paul Raines, Chief Information Security Officer bij de VN: “Zeg gewoon: ‘We’re taking a risk based approach’. Geef vervolgens wat statistieken waaruit blijkt hoe ernstig de situatie in de VS is: duizenden laptops worden gestolen, usb-sticks verdwijnen massaal en hackersaanvallen zijn aan de orde van de dag. Hoe anders is de situatie in Japan (geef opnieuw wat statistieken), maar we houden het nalettend in de gaten en mocht de situatie in Japan omslaan,dan zullen we direct maatregelen nemen.” Hapklare soundbites voor de securitymanager die niet zo assertief is.
Gonny van der Zwaag, softwareredacteur
Onderwerpen: Gonny van der Zwaag | Geen reacties »
Gluren bij de buren…
17 april, 2007
… dat doen we natuurlijk niet. Toch kan het zomaar
gebeuren dat je ineens via het netwerk van een ander aan het surfen bent. Nou
ja, ineens… dat is natuurlijk niet helemaal waar. Laat ik het uitleggen.
Sinds een maand woon ik in een nieuwbouwwijk in Leidsche Rijn. En hoewel ik
ruim voor mijn verhuizing al InternetPlusBellen aanvroeg bij KPN (collega’s
Gerard en Dick vinden mij een dapper meisje), heb ik nog altijd geen internet.
En wat doet men zonder internet in een huis zonder meubels,
boekenkast om je op uit te leven of ander vermaak? Juist! In bed alle seizoenen
van Ally McBeal kijken op het notebook. (Waarom in bed, vraagt u zich wellicht
af. Ook dat moet ik even uitleggen. Als trotse eigenaar van een natuurstenen
vloer mag ik 8 weken niet stoken. En dan is het koud in huis – op de afgelopen
dagen week na, natuurlijk. En dus kun je alleen nog maar klappertandend onder
de dekens gaan liggen met de complete seizoenen van een tv-serie.)
Hoe dan ook: ik startte de Windows Media Player om mijn
dvd’tje af te spelen en drukte daarbij per abuis op de knop Netwerken Zoeken. Toch
maar even kijken: en ja hoor, in de buurt zijn maar liefst twee onbeveiligde
netwerken. De keuze is reuze: eentje van Sitecom en eentje van Belkin. En in
een nieuwbouwwijk komen er elke dag wel een paar onbeveiligde netwerkjes bij. De
verleiding was groot om de kans te grijpen en even mijn mail te lezen, te
kijken tot hoe laat de Praxis ook al weer open is op donderdagavond en mijn
achterstallige betalingen online te regelen. En oja, zou ik dan ook meteen even
kijken wat er eigenlijk op dat netwerk van de buren…. ?
Gelukkig kon ik me beheersen. Want netjes is het natuurlijk
niet – en het is strafbaar. Op de site van Ius Mentis lees ik dat het gebruikmaken van andermans draadloze netwerk
strafbaar is als daar geen toestemming voor is. En dat het volgens de oude Wet
Computercriminaliteit niet strafbaar
was om gebruik te maken van onbeveiligde
netwerken.
Per 1 september 2006 is er echter een wetswijziging
doorgevoerd. Nu is elke vorm van ‘wederrechtelijk binnendringen’ op andermans
netwerk strafbaar, óók als er geen beveiliging op dat netwerk zit. Ter
illustratie: als je opzettelijk en wederrechtelijk een computersysteem binnendringt,
dan heet dat computervredebreuk. Daarop staat een straf van maximaal 1 jaar of
een boete van 16.750 euro.
Dus had Willem van B. net pech, toen hij op 25 september 2006
al geocachend rondreed in zijn campertje en staande werd gehouden door twee
politie-agenten. Omdat die niet wisten of het gebruik van andermans netwerk nu
wel of niet strafbaar was, kreeg de ‘verdachte’ dit twee dagen later pas te
horen. Willem was een paar dagen eerder ook al staande gehouden. Toen stond hij
met zijn camper naast een bank. De politie dacht dat hij de geldautomaat
probeerde te hacken met zijn notebook en hield hem toen aan. Overigens kwam hij
er vanaf met een boete van € 50 (omdat hij zijn rijbewijs niet bij zich had).
Leuk – nou ja – is dan overigens wel weer dat ik op 12 maart
een berichtje op de site van het AD
lees, waarin staat dat in de Nijmeegse tbs-instelling de Pompekliniek de
bewoners zeggen onbeveiligde netwerken in de buurt te gebruiken om aan drank en
drugs te komen – één van die onbeveiligde netwerken was volgens hen van een
politiebureau in de buurt.
Nederland treedt steeds strenger op tegen
computercriminaliteit. En dan hebben we het natuurlijk niet over stiekem een
keertje surfen via je buren. Hackers kunnen gelukkig allang niet meer
ongestoord hun gang gaan. Zo eiste het OM in januari resp. 2 en 3 jaar celstraf
tegen 2 cybercriminelen. Zij verspreidden een virus via een bot-netwerk en
waren schuldig aan phishing. In Nederland valt het (vooralsnog) wel mee met de straffen
voor computercriminaliteit. Maar dat is onderwerp voor een andere keer.
Mijn nieuwsgierigheid dwingt me om het te vragen: surft u
stiekem via het internet van de buren?
Of bent u zo iemand die de boel gewoon open laat staan en
het niet zo erg vindt dat anderen meesurfen op uw kosten?
Astrid Hesseling, eindredacteur
Onderwerpen: Astrid Hesseling | 8 Reacties »
Ik wil MEER nieuwe games
12 april, 2007
Dat de game-industrie zich continue ontwikkelt is natuurlijk
niks nieuws. Dat doet de industrie al jaren. Iedere vijf jaar worden we weer
belaagd door een nieuwe superspelcomputer met nog meer power en grafische
pracht en praal. Om over de ontwikkeling van pc onderdelen zoals processors en
grafische kaarten nog maar te zwijgen. Games zien er dan ook steeds mooier uit
maar in de basis zijn ze allemaal hetzelfde. Af en toe wilde we ons beeldscherm
nog wel eens te lijf gaan met een lichtpistool maar 9 van de 10 keer zat je
gewoon relaxed in je stoel al knoppen indrukkend de wereld te redden. Het is
daarom leuk om te zien dat het gamen op zich nu ook zich aan het ontwikkelen
is.
Het nieuwe gamen begon voorzichtig met de dansmatten en de
(web)cams maar gaandeweg zien we steeds meer nieuwe manieren om games te
besturen. Denk maar aan de Conga Bonga trommels, de Buzzers van Buzz’ quizzen
en de microfoon van Singstar. Nintendo is momenteel wel de koning van het
nieuwe gamen dankzij hun nieuwe spelcomputer: de Wii. Ik ga je het principe van
de Wii niet meer uitleggen, want als je dat nu nog niet weet kom je
waarschijnlijk van een andere planeet. Hoewel ik het nog steeds belachelijk
vind dat de Wii in Nederland vijf maanden na zijn release nog steeds niet
fatsoenlijk te koop is, is de lol die je met het apparaat kunt hebben er niet
minder om. Ik heb in tijden niet zoveel lol gehad tijdens een potje bowlen,
boxen en tennis. Het feit dat je nu actief staat te springen achter je scherm
om je doel te bereiken in plaats van het rammen op een paar knoppen is een ware
verademing. Ook spreekt het een veel bredere doelgroep aan. Ik heb met Pasen
gebowld met mijn schoonouders achter de Wii en werd nog ingemaakt ook. ‘Nog een
potje?’, vroeg mijn schoonmoeder enthousiast. Het is ontzettend slim geweest
van Nintendo hun pijlen te richten op de grotere groep ‘niet-gamers’ terwijl
Sony en Microsoft nog steeds om hetzelfde been aan het vechten zijn.
Hoewel dat ook niet helemaal waar is. Op de PS2 was onlangs
de opvolger van het spel Guitar Hero verschenen – jawel, Guitar Hero II – en
deze versie is nu ook uitgekomen voor de X-box 360. Microsoft zag toch ook wel
brood in de alternatieve manier van gamen en wil dat ook mogelijk hebben op hun
witte powerdoos. Contact Data, een grote gamesdistribiteur in Nederland,
stuurde ons de X-box 360 versie op compleet met witte gitaar. Mijn vriendin
heeft het thuis geweten want ik ben helemaal uit mijn dak gegaan zoals je op de
foto kunt zien. Op lekkere ‘ouwe mannen metal’ kun je tekeer gaan op de gitaar
en voel je je een hele bink. Hoewel het niets met echt gitaar spelen te maken
heeft, weet het spel de illusie te creëren dat jij echt het nummer speelt. Het
principe is simpel. De gitaar heeft een knop die fungeert als snaar. Aan het
eind van de hals van de gitaar zitten vijf gekleurde knoppen. Tijdens het spel moet
je deze knoppen op het juiste moment indrukken en met de snaar ‘aanslaan’. Je
hoeft geen muzikant te zijn want de kleuren die je moet gebruiken stormen in
sneltreinvaart op je af zodra je met een nummer begint. Gelukkig zijn er
diverse moeilijkheidsgraden waaronder een ‘easy mode’ zodat ondertekende foute
metalhead ook stoer kan doen. Doe je het fout, dan wordt dat keihard afgestraft
met een ‘ploink!’ en zit je het lekkere nummer te vergallen. Daarnaast jouwt
het publiek je ook nog eens uit als je dit te vaak doet. Ik speel nu elke avond
even een paar keer ‘My Sweet Cherry Pie’ in de hoop de 100% te halen, maar dat
is nog niet gelukt.
Ik kijk al halsreikend uit naar het einde van de volgende
vijf jaar. Hoewel de Wii een waanzinnig leuke console is, is dit de eerste
poging in zijn soort. Zo merk je bijvoorbeeld met boksen dat je bewegingen
vaker niet dan wel correct geïnterpreteerd worden. Tipje voor de medeboxers
onder ons: met een trommelbeweging sla je vaker recht vooruit. Er is dus nog
voldoende ruimte voor verbetering. Daarnaast…. Ik wil MEER! Ik wil over vijf
jaar niet één motion sensor afstandbediening in mijn hand hebben. Ik wil er
twee aan mijn polsen gebonden hebben. En ook twee aan mijn enkels. Ik wil
vibratieplaten op mijn borstkast, schouders en bovenbenen en ik wil achter mijn
1080 HDTV full contact Tekken 8, Dead or Alive 7 of Soul Calibur 5 (met
bijpassend vibrerend wapen) spelen! Daarna wil ik met mijn plastic AK-47 met
realistische terugslag zombies wegknallen om vervolgens af te sluiten met een
fitness programma of martial arts cursus. Want dat moet makkelijk kunnen met de
meegeleverde camera.
Lieve Sony, Microsoft en Nintendo. Als jullie nou eens de handen
ineen slaan… Dan moet bovenstaande toch makkelijk kunnen? Alsjeblieft?
Gerard Sombroek, gamesredacteur
Onderwerpen: Gerard Sombroek | 1 Reactie »
Online opslag wordt het helemaal!
11 april, 2007
Ondanks dat ik zelf nooit echt te maken heb gehad met fatale crashes of ander dataverlies word ik bijna wekelijks geconfronteerd met het computerleed van diverse collega’s, vrienden of familie. Wijs geworden door hun verhalen over verloren documenten en vakantiefoto’s ben ik zelf ook op zoek gegaan naar de ultieme vorm van back-ups maken.
Vroeger zette ik regelmatig alle belangrijke bestanden van de verschillende computers op een centrale externe harde schijf. Op zich een aardige oplossing, maar wat nou als die harde schijf een keer gejat wordt, of erger nog, het huis afbrandt? Het leek me beter om alles gewoon online op te slaan. Dat is makkelijk gezegd natuurlijk, maar alleen al een flinke collectie digitale foto’s neemt tientallen gigabytes in beslag. En waar vind je nou een betaalbare online opslag voor die hoeveelheid data? Nou, dat blijkt nog best mee te vallen!
Gelukkig voor de consument is er door de opkomst van diensten als Gmail en Flickr een ware prijzenoorlog aan de gang op het gebied van online diensten op het gebied van data-opslag, waarbij de grote partijen als Google, AOL en Yahoo tegen elkaar op bieden met diensten met steeds meer opslagruimte, vaak zelfs voor niets.
Zo testten we onlangs voor PCM de online fotoservice AOL Pictures, waar je gratis een onbeperkt aantal foto’s kan opslaan in de originele resolutie, waardoor je naast webalbums feitelijk meteen een online back-up hebt.
Na het testen van diverse diensten ben ik zelf uitgekomen bij de fotoservice van Smugmug.com, die wat professioneler aandoet dan AOL Pictures, en wat betere mogelijkheden heeft tot het afschermen van je foto’s voor de buitenwereld. Daarnaast bieden ze ook grotere zekerheid door al je foto’s op meerdere server-locaties in Amerika tegelijk te zetten. De kosten? Zo’n 40 dollar per jaar, voor een onbeperkte hoeveelheid foto’s in originele resolutie. Echt ideaal, je hebt overal waar een internet verbinding is je foto’s bij de hand, en ze zijn altijd veilig opgeslagen.
En wat nou voor al die andere documenten? Daarvoor ben ik aan de slag gegaan met Mozy, een online backup service die zich niet alleen beperkt tot foto’s, maar voor alle soorten documenten geschikt is. De eerste 2 GB zijn gratis, voor 50 Gb betaal je maar 5 dollar per maand. Lijkt het je ook wat om een online back-up te hebben?
Meld je dan aan via dit linkje. Krijg je ruim 2GB gratis opslag en krijg ik ook een beetje meer ruimte om mijn files op te slaan. Als dat niet goed is voor de gemoedsrust… 
Hans Huter - Manager Online
Onderwerpen: Zonder rubriek | 7 Reacties »
Gigasnel Gigaset
6 april, 2007
Op uitnodiging van Siemens heb ik samen met zo vijftien collega
journalisten een bezoek gebracht aan de fabriek van Siemens waar de Gigaset-telefoons
gemaakt worden. In deze fabriek in het Duitse plaatsje Bocholt vlak over de
grens, maakt Siemens al Sinds 1948 telefoons te beginnen met de aloude bakelieten
exemplaren tot de huidige draadloze dect-telefoons.
Siemens kan met deze fabriek de druk van de Chinese
concurrentie weerstaan door vergaande perfectionering van de steeds verder
doorgevoerde productieautomatisering. Samen met kwaliteitsverbetering en reductie
van materiaalgebruik worden de kosten steeds meer beperkt. Zo maakt Siemens in
deze fabriek met 1800 mensen zo’n 13 miljoen toestellen per jaar. Iedere 2
seconden loopt er een van de lopende band. De Gigaset telefoons worden vrijwel
volledig in deze fabriek gemaakt. Volautomatisch worden de kunststof kastjes er
in elkaar geperst, de elektronica op de printplaatjes gesoldeerd en samen met
de overige componenten e geassembleerd getest en verpakt. De volautomatische
machines doen dit sneller dan het oog het kan volgen. Bijzonder indrukwekkend
om te zien. Alleen voor het bij elkaar rapen van telefoon, aansluitkabels en
handleiding zijn er nog geen robots, dat wordt nog door mensen gedaan.
Wie denkt dat de thuistelefoon ten dode is opgeschreven vergist
zich. De mobiele telefoon zou de vaste telefoon overbodig maken en steeds meer
huishoudens doen de vaste telefoon de deur uit. De verrassend snelle opkomst
van de voip-telefonie lijkt volgens Siemens echter een tegengestelde
ontwikkeling te bevorderen. Door de hoge penetratie van breedbandinternet en gelokt
door de lagere kosten stappen veel Nederlanders massaal over op bellen via
internet ofwel voip. Dankzij deze mogelijkheid zijn er zelfs veel jonge “alleen
mobiel” bellers, die thuis toch weer met voip gaan telefoneren. Een ander
argument dat voor een “vaste” telefoon pleit is volgens Siemens het comfort.
Het telefoneren met een mobiele telefoon is niet comfortabel. Langdurige privé
telefoongesprekken voer je prettiger met een goede moderne draadloze
thuistelefoon. En dat is nu precies waar Siemens met zijn Gigaset telefoons op
inspeelt.
Met de voor voip geschikte Gigasets kan zowel over het
traditione analoge telefoonnet worden gebeld, als over een viop/sip-verbinding.
De geluidskwaliteit van de voip-telefoons is een stuk beter en het comfort van
de toestellen ook. Ze zijn groter waardoor ze prettiger in de hand liggen, de
batterij gaat langer mee en ze bieden steeds meer mogelijkheden. De combinatie
van dect en Voip maakt de nieuwe GigaSets met ip-telefonie de ideale
huistelefoon voor nu en de komende tijd. De dect-technologie zorgt ervoor dat
de telefoons in en rond het huis een groot bereik hebben, veilig zijn en weinig
energiegebruiken.
De verwachting is dat KPN met traditionele telefonie via het vaste
telefoonnet na 2010 zal stoppen. Met toegevoegde kwaliteit, gebruiksgemak en
mogelijkheden van voip- telefonie denkt Siemens de opmars van mobiele
gsm-telefonie te kunnen weerstaan.
Een voorbeeld van toegevoegde waarde van de voor voip gebruikte
internetverbinding is de integratie van de online telefoongids in de
Gigaset-telefoon. Dankzij een samenwerking met De Telefoongids zijn alle
gegevens van de online gids gratis in de Gigaset telefoon te benaderen.
Heel voorzichtig tilt Siemens bij monde van Vice President of
Innovation; Nicholas Ord een tipje van de sluier op over de
toekomstverwachtingen van Siemens Home Communication. Hij verwacht dat de
traditionele handset op termijn zal verdwijnen. Met als eerste het toetsenbord.
Dit kunnen we ook al zien aan ontwikkelingen als de iPhone van Apple. Een
groter touchscreen maakt meer bedieningsmogelijkheden en interactieve diensten
mogelijk. Mede als gevolg daarvan zal ook de microfoon losgekoppeld gaan
worden. Of we thuis straks net als in de auto, met een (bleutooth) headsetje
rond zullen lopen verwacht hij niet. Ook dit is niet comfortabel genoeg en ook
de microfoon werkt niet goed in een grote ruimte. Een minuscuul telefoontje in
het oor en een microfoon en antenne weggewerkt in een halsketting is dan een potentiële
toekomstige oplossing.
De al lang bestaande belofte van de integratie van dect en gsm
in een toestel waarmee je buiten met via gsm belt en binnen via voip en dect en
soort automatische roaming daar verwacht Siemens niet veel van. Al blijft men
hier politiek bewust vaag. Niet helemaal vreemd natuurlijk nu de Siemens GSM na
de fusie met Benq ter ziele is gegaan. Het zal dan ook vooral van de
netwerkoperators afhangen hoe zij met eventuele flat-fee thuistelefonie via gsm
de voip-telefonieaanbieders willen weerstaan. Niet uitgesloten is natuurlijk
dat uiteindelijk de nu nog veel te veel energieslurpende
wifi/gsm-telefooncombinaties deze rol gaan vervullen.
Ik ben na dit kijkje inde telefoonkeuken benieuwd of mijn
toekomstvisioen nog zal uitkomen. Permanent online met microfoon en telefoon
geïmplanteerd in keel en oor. Het beeld rechtstreeks projecteren op het
netvlies en een antenne op het hoofd. “Ik ben Harry Nak en ik heb een antenne
op m’n dak”
Ger Elskamp
Redacteur Hardware
Onderwerpen: Ger Elskamp | Geen reacties »
Geen backup
3 april, 2007
Computerproblemen scoren! Nog geen uur nadat ik hoorde dat de best gelezen weblogs op deze site gaan over ellende met de pc, kreeg ik er zelf mee te maken.
Zoals u bij een uitgeverij als VNU mag verwachten, beschikken wij over een uitgebreide IT-servicedienst waar een aantal strenge systeembeheerders waakt over het wel en wee van ons netwerk en de door ons gebruikte hardware. Dat doen ze niet alleen voor de werknemers van PCM, maar ook voor de andere bladen en websites die hier worden gemaakt. Van Intermediair en Computer Idee, tot Textilia en de toptitel Schoenvisie; honderden goedgelovige redacteuren en ander voetvolk vertrouwen op de expertise van deze zwaar geschoolde übernerds. Zo ook ondergetekende, toen ik onlangs mijn notebook een uurtje moest inleveren voor een netwerksoftwareupdate (goede Scrabble-tip bij 3x woordwaarde!).
“Overigens zijn wel al je bestanden van de desktop verdwenen,” werd quasi nonchalant gemeld bij het ophalen. “Sorry, foutje van de zaak.” Ik trok wit weg, sloeg een ijzingwekkende wanhoopskreet en zocht naar de dichtstbijzijnde netwerkkabel om de collega mee te wurgen. Desktop verdwenen?!? Weg waren talloze unieke documenten die ik snel bij de hand wilde hebben, waaronder een arbeidsintensieve tabel voor de aankomende navigatietest. Weg, gone, verschwunden, disparu, foetsie!
U begrijpt, hier spreekt een zwaar depressieve hoofdredacteur. Mijn advies is dan ook logisch. Computer upgraden? Vertrouw niemand! Wel handig voor de bezoekerscijfers en alweer een goed gelezen blog op het PCMweb.
Edwin Ammerlaan
Hoofdredacteur
Onderwerpen: Edwin Ammerlaan | 6 Reacties »